Research Information System
Ulusal Fizyoloji Kongresi 2022, Antalya, Turkey, 1 - 04 November 2022, pp.27, (Summary Text)
AMAÇ: Torasik veya infrarenal abdominal aortik kros klempleme anevrizma ve periferik vasküler cerrahide sıklıkla yapılır ve iskemi-reperfüzyona (İR) yol açar. Amacımız selektif bir serotonin geri alım inhibitörü olan ve preoperatif anksiyolitik olarak yaygın olarak kullanılan fluoksetinin (FLX) sıçanlarda infrarenal abdominal aorta IR'nun neden olduğu aort doku hasarı üzerindeki potansiyel antioksidan, antiinflamatuar ve antiapoptotik etkilerini araştırmaktı.
YÖNTEMLER: Wistar sıçanları, (1) kontrol (sham laparotomi); (2) Flx'siz IR (60 dakikalık iskemi ve 120 dakikalık reperfüzyon); (3) Flx ile IR (Flx + IR) (Flx; 20 mg/kg/d i.p. dozaj), ameliyattan 3 gün önce intraperitoneal olarak. Aort doku örnekleri homojenize edildi ve oksidatif, inflamatuar ve apoptotik biyokimyasal analizler yapıldı. Lipid hidroperoksit (LOOH), malondialdehit (MDA), reaktif oksijen türleri (ROS), toplam oksidan durumu (TOS), süperoksit dismutaz (SOD), glutatyon (GSH), toplam antioksidan durumu (TAS), miyeloperoksidaz (MPO), tümör nekrozu faktör-alfa (TNFa), interlökin-1 beta (IL-1 β), interlökin-6 (IL-6), interlökin-10 (IL-10), nükleer faktör-kappa B (NF-kB), nitrik oksit (NO), metalloproteaz (MMP), kaspaz-9, 8-hidroksi-2' -deoksiguanozin (8-OHdG), sentaz ve hyaluronan (HA) değerlendirildi. Aort dokuları histolojik olarak da incelendi.
BULGULAR: LOOH, MDA, ROS, TOS, MPO, TNFa, IL-1β, IL-6, NF-kB, MMP, kaspaz-9, 8-OHdG, NO ve HA seviyeleri IR grubunda anlamlı olarak daha yüksek (p <0.05) iken SOD, GSH, TAS ve IL-10 seviyelerinin aktivitesi kontrolden daha düşüktü (p<0.05). FLX, IR ile karşılaştırıldığında IL-10, SOD, GSH ve TASanlamlı olarak artarken (P<0.05), LOOH, MDA, ROS, TOS, MPO, TNFa, IL-1β, IL-6, NF-kB, MMP, kaspaz-9, 8-OHdG, NO ve HA düzeylerini anlamlı azalttı (P<0.05). Flx, aort dokusunda morfolojik hasarı azalttı (p<0,001).
SONUÇ: Çalışmamız, infrarenal abdominal aortta iskemi reperfüzyonunun neden olduğu aort dokusu hasarının Flx'in antioksidan, antiinflamatuar ve antiapoptotik etkileri ile baskılanabileceğini değerlendiren ilk çalışmadır.