Hedefe Yönelik Uzun Yolculuk: İleri Kalp Yetmezliği Eşliğinde Metastatik HR+ Meme Kanserinde Üç Yıllık Alpelisib Başarısı


Güzeş S. S., Alan Ö., Demirci N. S.

6.Meme Kanseri Sempozyumu, İstanbul, Türkiye, 6 - 08 Şubat 2026, ss.18-19, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: İstanbul
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.18-19
  • İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Adresli: Evet

Özet

Giriş: Hormon reseptör pozitif (HR+), HER2 negatif metastatik meme kanseri, hedefe yönelik tedavilerle uzun süreli hastalık kontrolü sağlanabilen ancak komorbiditelerden güçlü biçimde etkilenen heterojen bir gruptur. Özellikle ileri evre kalp yetmezliği, tedavi seçeneklerini sınırlayarak klinik yönetimi karmaşıklaştırmaktadır. Bu olgu sunumu, ağır kardiyak disfonksiyona rağmen uzun süreli sistemik tedavi altında hastalık kontrolü sağlanan bir hastanın multidisipliner izlem sürecini aktarmayı amaçlamaktadır. Olgu: 62 yaşında kadın hasta, 2006 yılında dış merkezde sol MRM uygulanmış; adjuvan olarak FEC kemoterapisi ve beş yıl letrozol verilmiş. Progresyon sonrası tarafımıza başvuran hastada (2021’de) plevral efüzyon gelişmiş, sitolojide metastatik meme karsinomu doğrulandı. Biyopsi ER %90+, PR %70+, HER2 negatif, Ki-67 %25–30 sonuçlandı. PET-CT’de plevral, sürrenal, abdominal lenfatik ve iskelet metastazları izlendi. Mart 2021’de palbosiklib + letrozol başlandı; ancak hastanın bilinen ileri derecede kalp yetmezliği (EF %15–20) eşliğinde nötropeni, enfeksiyon ve ampiyem gelişti.Komplikasyonların tedavisi sonrası palbosiklib yeniden denense de tedavi sürdürülemedi ve PIK3CA mutasyonunun pozitif bulunması üzerine Ocak 2022’de alpelisib + fulvestrant tedavisine geçildi. Hasta yaklaşık üç yıl boyunca alpelisibi tolere etti; 2022–2024 arası PET görüntülemelerinde çoğunlukla stabil hastalık ve kemik metastazlarında parsiyel regresyon görüldü. Dönemsel kemik progresyonları palyatif radyoterapi ile kontrol altına alınmaya çalışıldı. 2025 yılında ise yeni vertebral metastazlar ve tekrarlayan solunum yetmezliği ortaya çıktı; Temmuz 2025’te yoğun bakıma yatışı sonrası hasta kaybedildi. Sonuç/Tartışma: Bu olgu, ağır kardiyak komorbiditelere rağmen hedefe yönelik tedavilerle uzun süreli hastalık kontrolünün mümkün olduğunu göstermektedir. Kardiyo-onkolojik yaklaşımın, tedavi seçiminde risk-yarar dengesinin ve düzenli multidisipliner değerlendirmenin metastatik HR+ meme kanseri yönetimindeki önemini vurgulamaktadır.