BİR KÖPEKTE GLİOMAYI TAKLİT EDEN OTOİMMUN ENSEFALİT OLGUSU

Eravcı Yalın E., Akçasız Z. N.

17.Ulusal 3.Uluslararası Veteriner Cerrahi Kongresi, Samsun, Turkey, 15 - 17 September 2022, pp.78, (Summary Text)

  • Publication Type: Conference Paper / Summary Text
  • City: Samsun
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.78
  • Istanbul University-Cerrahpasa Affiliated: Yes

Abstract

Amaç: Köpeklerde beyin patolojileri başlıca ensefalitler, serebral dejenerasyon ve beyin tümörleri olmak üzere üçe ayrılabilir. Bu patolojiler benzer klinik semptom oluşturabilmeleri sebebiyle karışabilmektedir. Hastalıkların ayırıcı tanısında nörolojik muayene, görüntüleme bulguları, laboratuar bulguları, beyin omurilik sıvısı analizi ve biyopsi seçeneklerinden yararlanılır. Bu sunumu oluşturan hasta ile benzer klinik semptom oluşturan kraniyal patolojilerin ayırıcı tanısının konulmasında manyetik rezonans görüntüleme (MRG) bulgularının tek başına yeterli olmadığı ve tedavi seçenekleri değerlendirilirken mutlaka hastalıkların bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiğinin önemi vurgulanmak istenmiştir. Gereç ve Yöntemler: Olgumuzu İstanbul Üniversitesi Veteriner Fakültesi Cerrahpaşa Cerrahi Polikliniğine getirilen 8 yaşında, Chiauhau ırkı, erkek bir köpek oluşturmaktadır. Hastanın MRG raporunda görüntüleme bulguları yüksek dereceli glial tümör olduğunu düşündürmüştür. Ancak hastanın klinik bulgularının akut başlangıçlı olması sebebiyle ayırıcı tanıda otoimmün ensefalitten şüphelenilmiştir. Hastaya immunsupresif doz 3mg/kg metilprednisolon başlanmıştır. Kontrol MRG’lerinde lezyonun gerilediği görülmüş ve otoimmun ensefalit tanısı doğrulanmıştır. Bulgular: Olgumuzu oluşturan hasta akut başlangıçlı nöbet, ayakta duramama, tek yana doğru dönme ve düşme şikayeti ile kliniğimize başvurdu. Hastanın nörolojik muayenesinde vestibüler ataksi, tüm tendon reflekslerinde artış tespit edildi. MRG’sinde sağ frontal lob kranioventralinde subkortikal ak madde lokalizasyonlu, kaudalde talamus kraniali komşuluğuna ve medialde orta hatta dek uzanım gösteren yaklaşık 1.6x2cm boyutlarında T1A incelemelerde hipointens, T2A incelemelerde heterojen hiperintens sinyal özelliğinde, kontrastlı incelemelerde heterojen kontrast tutulumu bulunan kitle lezyon bulunmaktaydı. Lezyon etrafında belirgin ödem bulunması, heterojen sinyal özelliğinde olması ve heterojen kontrastlanma göstermesi nedeniyle, tanıda öncelikle yüksek dereceli glial tümör düşünülmüştür. Sonuç: Gliomalar ve otoimmün ensefalitler köpeklerde değişen derecelerde nörolojik disfonksiyon oluşturan patolojilerdir. İntrakraniyal gliomalar Manyetik Rezonans Görüntülemede (MRG) intra-axial, T1 ağırlıklı görüntülemede iso-hipo intensite gösterirler. T2 ağırlıklı görüntülemede ise iso-hiper intensite ve değişen derecelerde kontrast tutulumuna sebep olurlar. Otoimmun ensefalitlerin tanısında ise ileri görüntülemeden yararlanılabilinir ancak hastalığa ait değişken görüntüleme bulguları bildirilmiştir. Bu patolojilerin ayırıcı tanısının yapılması değişken görüntüleme bulguları sebebiyle karışabilmektedir. Hastaların klinik semptomları ile görüntüleme bulgularının birlikte değerlendirilmesi sağaltım seçenekleri ve hastanın prognozunu önemli ölçüde değiştirebileceği için oldukça önemlidir. Anahtar Kelimeler: Glioma, köpek, MRG, otoimmun ensefalit