Crush Yaralanma (Ezilme Sendromu) ve Rabdomiyoliz

İpekci A.

Kırmızı Alan: Acilde Kritik Vakalar II, İBRAHİM İKİZCELİ,SEDA ÖZKAN, Editör, Istanbul University-Cerrahpaşa University Press (IUC University Press), İstanbul, ss.65-70, 2024

  • Yayın Türü: Kitapta Bölüm / Araştırma Kitabı
  • Basım Tarihi: 2024
  • Yayınevi: Istanbul University-Cerrahpaşa University Press (IUC University Press)
  • Basıldığı Şehir: İstanbul
  • Sayfa Sayıları: ss.65-70
  • Editörler: İBRAHİM İKİZCELİ,SEDA ÖZKAN, Editör
  • İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Adresli: Evet

Özet

Rabdomiyoliz travmatik veya travmatik olmayan nedenlerle iskelet kasının çözünmesi sonucunda

kas hücre içeriği ve elektrolitlerin hücre dışı sıvıya ve dolaşıma sızması ile karakterizedir. Ezilme

sendromu is eksternal fiziksel bası sonucu gelişen rabdomiyoliz olarak tanımlanır. Ezilme

sendromunun patofizyolojisinde oluşan iskemi-reperfüzyon hasarı sonucu gelişen rabdomiyoliz

rol oynar. Dolaşıma salınan iyonlar ve enzimler böbrek ve kalp gibi hayati organları etkileyerek

ani ölümler ve çoklu organ yetmezliğine neden olurlar. Ezilme sendromundaki klinik bulgular

yaralanma mekanizması, ezilmenin süresi ve genişliği ile ilgilidir. Hastalarda kompantman

sendromu gibi lokal semptomlar olabileceği gibi böbrek yetmezliği, hipovolemi ve çoklu organ

yatmezliği sistemik bulgularda mevcut olabilir. Tanıda klinik bulgularla beraber Kreatinin kinaz

seviyelerinde en az 5 kat artma veya 1000 U/L’den yüksek değerler ezilme sendromunun bir

göstergesidir. Ezilme sendromunun tedavisine olay yerinde başlamalıdır ve ilk 6 saat içinde,

tercihen kurban çıkarılmadan önce %0.9 NaCL erişkinlerde 1,5 L/saat ve çocuklarda 10–20

mL/kg/saat olarak uygulanmalıdır. Bu bölünde deprem bölgesi olan ülkemizde bu afetlerde sık

karşımıza çıkan ezilme sendromu yönetimi hakkında bilgi vermek amaçlandı.

Rhabdomyolysis is characterized by the leakage of muscle cell contents and electrolytes into

the extracellular fluid and circulation as a result of the dissolution of skeletal muscle due to

traumatic or non-traumatic reasons. Crush syndrome is defined as rhabdomyolysis that develops

as a result of external physical pressure. Rhabdomyolysis, which develops as a result of

ischemia-reperfusion injury, plays a role in the pathophysiology of crush syndrome. Ions and

enzymes released into the circulation affect vital organs such as the kidney and heart, causing

sudden deaths and multiple organ failure. Clinical findings in crush syndrome are related to the

mechanism of injury, duration and extent of the crush. Patients may have local symptoms such

as compensation syndrome, as well as systemic findings such as renal failure, hypovolemia and

multi-organ failure. At diagnosis, along with clinical findings, an increase in creatinine kinase

levels of at least 5-fold or values higher than 1000 U/L is an indicator of crush syndrome. Treatment

of crush syndrome should begin at the scene and 0.9% NaCL should be administered at

1.5 L/hour in adults and 10–20 mL/kg/hour in children within the first 6 hours, preferably before

the victim is removed. In this section, it is aimed to give information about the management of

crush syndrome, which is frequently encountered in these disasters in our country, which is an

earthquake zone.