Çocuk Evlerinde Çalışan Çocuk Bakım Elemanlarının Yaşadıkları Sorunlara Yönelik Niteliksel Bir Araştırma

Creative Commons License

Acar B., Yaman Ö. M.

SULEYMAN DEMIREL UNIVERSITESI FEN-EDEBIYAT FAKULTESI SOSYAL BILIMLER DERGISI, sa.49, ss.171-188, 2020 (TRDizin)

Özet

Bu çalışma ile çocuk evlerinde görev alan bakım elemanlarının iş yaşamlarında karşılaştıkları zorlukların ve sorunların; kurumsal, sistemsel ve sosyo-demografik değişkenler bağlamında ele alınarak ortaya konulması amaçlanmıştır. Nitel araştırma yönteminin kullanıldığı bu araştırma için çocuk evlerinde çalışmakta olan İstanbul’da ikamet eden 20 bakım elemanı ile yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla derinlemesine mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgular sonucunda bakım elemanlarının; çalışma sisteminin zorluğu, kurum içi eğitimlerin yetersizliği, kurum, dernek, gönüllüler, komşular ve ev sorumluları ile yaşanılan sorunlar ve yaş, cinsiyet, evli olmak gibi kendi kişisel özelliklerinin getirdiği birtakım zorluklar noktasında olumsuz deneyimler yaşadıkları tespit edilmiştir. Bakım elemanlarına ilişkin; sosyal haklarının yeniden düzenlenerek mevcut aksaklıkların giderilmesi, sorumlu oldukları çocuk sayısının yanında yaş gruplarının da dikkate alınarak iş yükünün yeniden belirlenmesi, hizmet içi eğitimlerin yapılandırılarak çalışanların niteliklerinin artırılması bakım elemanlarının mesleki doyum ve işlevselliği noktasında önemlidir. 

 In this study, it is aimed to put forward the difficulties and problems faced by care personnel working in children’s residential homes in the context of institutional, systemic and socio-demographic variables. This study was conducted with qualitative research method. Interviews were conducted with 20 care personnel working in children’s residential homes in Istanbul (19) and Yalova (1). These interviews were conducted in-depth interviews through a semi-structured interview form. As a result of the findings, it was found that the care personnel had negative experiences in terms of difficulty of working system, inadequate in-house trainings, problems experienced with institutions, associations, volunteers, neighbors and house supervisors and their own personal characteristics such as age, gender and being married. Reorganizing their social rights, eliminating the existing problems, re-determining the workload by considering the age groups as well as the number of children they are responsible for, increasing the qualifications of the employees by increasing in-service trainings are important in terms of increasing the professional satisfaction and functionality of the care personnel.