Akademik Veri Yönetim Sistemi
23. Uluslararası Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi –, İstanbul, Türkiye, 13 - 15 Haziran 2022, ss.283-284, (Özet Bildiri)
Üniversite Öğrencilerinde Akademik Öz-Yeterlik ve Akademik Sahtekarlık Eğilimi Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
Bu çalışmada eğitimle ilgili pek çok değişkenle ilişkisinin olduğu düşünülen, bireyin eğitim hayatına ilişkin görevleri yerine getirebilme konusunda kendisine olan inancını ifade eden akademik öz-yeterlik ile literatürde kopya ve intihal gibi etik dışı davranışları ifade etmekte kullanılan bir kavram olan akademik sahtekarlık eğilimi arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Buna ek olarak akademik öz-yeterlik ve akademik sahtekarlık eğiliminin çeşitli değişkenlere göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğinin incelenmesi de amaçlanmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışma grubunu 2020-2021 eğitim-öğretim yılında Türkiye'deki çeşitli üniversitelerde öğrenim görmekte olan, çevrimiçi ortamda ulaşılabilen ve araştırmaya gönüllü olarak katılan 931 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Çalışma gurubunun belirlenmesinde uygun örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak Sosyo-Demografik Bilgi Formu, Akademik Öz-Yeterlik Ölçeği ve Akademik Sahtekarlık Eğilimi Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde IBM SPSS Statistics 26.0 programı kullanılmıştır. Araştırmada kullanılacak istatistiksel analiz yöntemlerinin belirlenmesi amacıyla verilerin normal dağılım gösterip göstermediği incelenmiş, verilerin normal dağıldığı görülmüş ve parametrik testlerin kullanılmasına karar verilmiştir. Değişkenler arasındaki ilişkilerin ve farklılıkların belirlenmesinde Pearson momentler çarpımı korelasyon analizi, t testi ve ANOVA kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda akademik öz-yeterlik ile akademik sahtekarlık eğilimi arasında negatif yönlü, düşük düzeyde ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r=-.244, p<0.01). Üniversite öğrencilerinin akademik öz-yeterlik düzeylerinin yaşlarına (F=6.477; p<0.01), öğrenim gördükleri üniversitenin resmi/devlet okulu veya vakfa ait/özel okul olma durumuna (t₍₂₀.₂₁₎=-2.236; p<0.05) ve sınıf düzeylerine (F=3.860; p<0.01) göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. 21-23 yaş aralığındaki öğrencilerin 18-20 yaş aralığındaki öğrencilerden; vakfa ait/özel üniversitelerde öğrenim görmekte olan öğrencilerin resmi/devlet okulunda öğrenim görmekte olan öğrencilerden; 4. sınıf veya daha üst bir sınıfa devam eden öğrencilerin 1. ve 2. sınıfa devam eden öğrencilerden daha yüksek akademik öz-yeterlik düzeylerine sahip oldukları görülmüştür. Öğrencilerin akademik öz-yeterlik düzeyleri cinsiyetlerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermemiştir. Üniversite öğrencilerinin akademik sahtekarlık eğilimi düzeylerinin ise cinsiyetlerine göre erkek öğrenciler lehine istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık gösterdiği (t₍₅₂.₅₄₎=-8.026; p<0.01), yani erkek öğrencilerin akademik sahtekarlık eğilimi düzeylerinin kız öğrencilere göre daha yüksek olduğu saptanmıştır. Öğrencilerin akademik sahtekarlık eğilimi düzeyleri yaşlarına, öğrenim gördükleri üniversitenin resmi/devlet okulu veya vakfa ait/özel okul olma durumuna ve sınıf düzeylerine göre istatistiksel olarak bir farklılık göstermemiştir. Öğrencilerin akademik öz-yeterlik düzeyleri cinsiyet hariç diğer değişkenlere göre, akademik sahtekarlık eğilimi düzeyleri ise yalnızca cinsiyete göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermiştir. Bu sonuçlara göre öğrencilerin akademik özyeterlik düzeyleri yükseltildiğinde akademik sahtekarlık eğilimleri azaltılabilir.
Anahtar Kelimeler: Üniversite Öğrencileri, Akademik Öz-Yeterlik, Akademik Sahtekarlık
Eğilimi
Bildiri No: PDR2022.000262 Sunum Şekli: Sözlü Sunum Bildiri Konusu: Okul Psikolojik Danışma ve Rehberlik Hizmetleri *Psikolojik Danışman Berk Tepebaş, Milli Eğitim Bakanlığı Dr. Öğr. Üyesi Cengiz POYRAZ, İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa
Investigation of the Relationship Between Academic SelfEfficacy and Academic Dishonesty Tendency In University Students
In this study, it is aimed to examine the relationship between academic self-efficacy which is thought to be related to many variables related to education and academic dishonesty tendency. In addition, academic self-efficacy and academic dishonesty tendency were handled in terms of various variables. The study group consists of 931 university students studying at various universities in Turkey in the 2020-2021 academic year who can be accessed online and participated in the research voluntarily. Convenient sampling method was used to determine the study group. Socio-Demographic Information Form, Academic Self-Efficacy Scale and Academic Dishonesty Tendency Scale were used as data collection tools. Relational scanning model was used in the research. IBM SPSS Statistics 26.0 program was used in the analysis of the data. In order to determine the statistical analysis methods to be used in the research, it was examined whether the data showed normal distribution or not. It was seen that the data were normally distributed and it was decided to use parametric tests. Pearson product-moment correlation analysis, t-test and ANOVA were used determining relationships and differences between variables. According to the research results, a negative and statistically significant relationship was found between university students' academic selfefficacy levels and academic dishonesty tendency levels (r=-.244, p<0.01). It was determined that the university students' academic self-efficacy levels differed statistically according to the variables of gender (F=6.477; p<0.01), status of the university (t₍₂₀.₂₁₎=-2.236; p<0.05) and class level (F=3.860; p<0.01). It has been determined that the academic self-efficacy levels of the students in the 21-23 age range are higher than the students in the 18-20 age range. It has been determined that the academic self-efficacy levels of the students studying at private universities are higher than the students studying at public schools. It was determined that the academic self-efficacy levels of the students attending the 4th grade or a higher grade were higher than the students attending the 1st and 2nd grades. The academic self-efficacy levels of the students did not show a statistically significant difference according to their gender. It was determined that the academic dishonesty tendency levels of university students showed a statistically significant difference in favor of male students according to their gender (t₍₅₂.₅₄₎=- 8.026; p<0.01). It was determined that the academic dishonesty tendency levels of male students were higher than that of female students. The academic dishonesty tendency levels of the students did not differ statistically according to their age, whether the university they studied was a public or private school and their grade level. The academic self-efficacy levels of the students differed statistically according to other variables except gender and the academic dishonesty tendency levels showed a statistically significant difference only according to gender. According to these results, academic dishonesty tendencies can be reduced when students' academic self-efficacy levels are increased.
Keywords: University Students, Academic Self-Efficacy, Academic Dishonesty Tendency