Amaç: Araştırmanın amacı, cinsiyete göre çiftlerin evlilik öncesi dönemde eğitim ve danışmanlık gereksinimlerinin belirlenmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırma İstanbul’da bir belediyenin nikah salonunda 204 kişiyle tanımlayıcı tasarımda Mayıs-Ağustos 2021 tarihlerinde gerçekleştirildi. Veriler literatüre dayalı oluşturulan 14 maddelik bir form ile toplandı. Bulgular: Katılımcıların evlilik durumları, çocuk sahibi olmaları, kalıtsal hastalık varlığı, evlilik öncesi danışmanlık hizmetini duymuş olma ve alma isteğine ilişkin bulguları cinsiyet bazında benzer olduğu saptandı. Katılımcıların evlilik öncesi danışmanlıkta almak istedikleri eğitim konuları evliliğe uyum (%49, n= 100), ebeveynlik (%43,6, n= 89), aile içi şiddeti önleme (%42,6, n= 87) ve iletişim (%41,2, n=84) şeklindedir. Sonuç: Evlenmeye hazırlanan bireylerin evlilik öncesi danışmanlık hakkında yeterli bilgiye sahip olmadıkları ve evlilik öncesi danışmanlık hizmeti kapsamında en çok evliliğe uyum, ebeveynlik, aile içi şiddeti önleme ve iletişim konularında eğitim gereksinimine ihtiyaç duydukları belirlendi. Bu ek olarak bu bireylere danışmanlık hizmeti verilmesi durumunda çift olarak yüz yüze danışmanlık hizmetini almayı tercih ettikleri saptandı.
Aim: The aim of the study is to determine the education and counseling needs of couples in the premarital period according to gender. Material and Method: Research was carried out in a descriptive design with 103 peorson in a wedding hall of a municipality in Istanbul on May-August 2021. The data were collected with a 14-item form based on the literature. Results: It was determined that the findings of the participants regarding their marital status, having children, presence of hereditary disease, having heard of premarital counseling service and their willingness to receive it were found to be similar on the basis of gender. The training subjects that the participants want to receive within the scope of premarital counseling are; adjustment to marriage (49%, n=100), parenting (43.6%, n= 89%), prevention of domestic violence (42.6%, n= 87) and communication (41.2%, n= 84) . Conclusion: It was determined that individuals preparing for marriage do not have sufficient knowledge about premarital counseling and they mostly need training on adaptation to marriage, parenting, prevention of domestic violence and communication within the scope of premarital counseling service. In addition, it was determined that if these individuals were provided with counseling services, they preferred to receive face-to-face counseling as a couple.
