Amaç: Bu çalışmada, Obstrüktif Uyku Apne sendromu (OUAS) olan
hastalarda diyabet varlığı ile antropometrik ölçümlerin hastalık şiddeti
üzerine etkilerinin değerlendirilmesini amaçlanmıştır.
Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Marmara Üniversitesi Nörolojik Bilimler
Enstitüsü Uyku Birimi ve İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa, Cerrahpaşa Tıp
Fakültesi, Nöroloji Anabilim Dalı, Uyku Bozuklukları Merkezi’ne başvuran
30 yaş ve üzeri, OUAS tanısı almış, iletişim kurulabilen 20 kadın ve 53
erkek olmak üzere gönüllü 73 hasta katılmıştır. Hastaların demografik
özellikleri, STOP-BANG testi, yüz yüze yapılan anket ile belirlenmiş,
antropometrik ölçümleri yapılmıştır.
Bulgular: Çalışmada kadın ve erkeklerde STOP-BANG testi ile belirlenen
OUAS riski, Vücut Kitle indeksi ve kalça çevresi dışında; kalça, kilo, bel
çevresi, göğüs çevresi ve boyun çevresi ölçümleri ile korele olduğu
görülmüştür. OUAS hastalarının 17’sinde (%23,2) diyabet varlığı
saptanmış, ancak OUAS şiddeti ve antropometrik ölçümler arasında
anlamlı ilişki bulunmamıştır.
Sonuç: Çalışmamızda, antropometrik ölçümler ile OUAS şiddeti arasında
anlamlı bir ilişki olduğunu ve bunun özellikle erkek cinsiyette belirgin
olduğunu saptandı. OUAS hastalarında genel nüfusa kıyasla daha yüksek
oranda diyabet varlığı saptandı. Buna karşın, OUAS ve diyabet ilişkisinin
altında yatan mekanizmalar arasında antropometrik ölçümlerin rol
oynamadığı izlendi.
Objective: In this study, it was aimed to evaluate the effects of diabetes
and anthropometric measurements on disease severity in patients with
Obstructive Sleep Apnea syndrome (OSAS).
Materials and Methods: Seventy-three volunteers, 20 female and 53
male, who were 30 years old and over, diagnosed with OSAS, who
applied to Marmara University Institute of Neurological Sciences Sleep
Unit and İstanbul University-Cerrahpaşa, Cerrahpaşa Faculty of Medicine,
Department of Neurology, Sleep Disorders Center, participated in the
study. The demographic characteristics of the patients were determined
by the STOP-BANG test, face-to-face questionnaire, and anthropometric
measurements were made.
Results: In the study, it was observed that the OSAS risk determined
by STOP-BANG test in men and women was correlated with the
measurements of weight, waist circumference, chest circumference and
neck circumference, except body mass index and hip circumference.
Diabetes was detected in 17 (23.2%) of OSAS patients, but no significant
relationship was found between OSAS severity and anthropometric
measurements.
Conclusion: In our study, it was determined that there is a significant
relationship between anthropometric measurements and OSAS severity,
and this is especially evident in male gender. A higher rate of diabetes
was found in OSAS patients compared to the general population.
However, it was observed that anthropometric measurements did not
play a role among the mechanisms underlying the relationship between
OSAS and diabetes.
