6. BIYOMALZEME GÜNLERI, İstanbul, Turkey, 9 - 10 December 2019, pp.16, (Summary Text)
Doku mühendisliği çeşitli sebeplerle ortaya çıkan kazalar ve hastalıklar sonucu vücutta
meydana gelen işlev eksikliklerinin giderilmesi ya da iyileştirilmesi için hastadan veya başka bir
vericiden alınan hücrelerin biyouyumlu skafoldlar üzerinde geliştirilerek yeni dokuların
oluşturulması olarak tanımlanmaktadır (1). 3B-biyobaskı teknolojisi, son yıllarda yaşanan
gelişmeler sayesinde vücudumuzdaki kemik ve benzeri doku iskelelerinin üretilmesine imkân
tanımaktadır. Fakat ideal bir biyolojik mürekkep (biyoink) bulunmadığından halen karmaşık
dokular basılamamaktadır. Biyoink tasarımına yönelik doğru malzeme bilimi yaklaşımı, başarılı
bir biyoink için asıl gerekli olandır. Bu çalışmada kemik doku mühendisliğinde kullanılmak
üzere nanokompozit biyoink formulasyonları geliştirilmiştir. Bu kapsamda ilk aşama olarak,
Mg-LDH esaslı çift tabakalı hidroksit bileşikleri “birlikte çöktürme yöntemi” ile hazırlanmıştır
(2). Elde edilen partiküllere uygulanan hidrotermal metot ile yaklaşık 80 nm boyutlarında
26mV zeta potansiyeline sahip stabil Mg-LDH nanopartikülleri elde edilmiştir. FTIR, ICP-MS ve
XRD analizleri ile karakterize edilmiştir. Mg-LDH nanopartiküllerinin kök hücreler üzerinde
yapılan in vitro toksisite analizleri sonrasında toksik olmadıkları belirlenmiştir. İkinci aşamada
ise, karakterize edilen Mg-LDH nanopartikülleri ile kemik doku mühendisliğinde kullanılmak
üzere yeni GeLMA/Aljinat/LDH biyonik formulasyonları geliştirilmiştir. Geliştirilen
formulasyonlar Axobioprint 3B-Biyoyazıcı Sistemi (Axolotl Biosystems, Türkiye) ile basılmış UV
ışığı altında çapraz bağlanarak hidrojel doku iskeleleri hazırlanmıştır. FTIR, mekaniksel dayanım
ve şişme analizleri ile karakterize edilmiştir. Elde edilen sonuçlar, geliştirilen biyoink
formulasyonlarının kemik doku mühendisliği alanında kullanılabilirliği noktasında umut vaat
eden sonuçlar vermiştir.