Akademik Veri Yönetim Sistemi
Psikotravmatoloji, Erdinç Öztürk, Editör, Türkiye Klinikleri Yayınevi, Ankara, ss.166-172, 2022
Kuşaklararası travma geçişi hem toplumsal travmaların hem de ebeveynlerin kendi çocukluk çağı travmalarının aktarımı şeklinde gerçekleşebilmektedir. Bu geçiş süreci ise birbirleriyle ilişkili olan doğrudan veya dolaylı yollarla gerçekleşebilmektedir. Özellikle ruh sağlığı açısından ailenin disfonksiyonel yapısı, yanlış çocuk yetiştirme stillerine sahip olma, travmatik yaşantıların negatif ruhsal izlerini genetik ya da epigenetik bir zeminde aktarma gibi bazı araçlarla bu geçiş kolaylaştırabilmektedir. Ebeveynler bu geçişlerle çocuklarında psikopatoloji gelişmesine yol açabilmektedirler. Böylece travmatik yaşantıya maruz kalmamış nesil, tıpkı önceki nesiller gibi duygusal ve davranışsal sorunlar gösterebilmektedir. Ayrıca psikotarihsel açıdan da çocuk yetiştirme stillerinin dönüşümü, şiddet odaklı ve empatiden uzak bir yönelimden çocuğu destekleyen ve öznelik değerine saygı duyan fonksiyonel bir yaklaşım ile karakterizedir. Bu bakış açısından günümüzde ruhsal açıdan daha sağlıklı çocuk yetiştirme stillerine doğru bir gelişme olduğu vurgulansa da artık dijital iletişim araçlarındaki ebeveyn paylaşımları bir tehlike oluşturmaktadır. Ebeveynler dijital iletişim platformlarında yaptıkları paylaşımları ile çocuklarının mahremiyetlerini ve kişisel bilgilerinin güvenirliliğini ihlal edebilmektedirler. Böylece ebeveynlerin duygusal istismar veya ihmal gibi travmatik sonuçlar oluşturabilecek paylaşımlar yapabildikleri görülmektedir. Bu çalışmada geniş perspektiften aile dinamikleri bağlamında travmanın kuşaklararası geçiş süreçleri açıklanmıştır.
Trauma can be transmitted from generation to generation in the form of social traumas as well as the parent's original childhood traumas. This transition process can occur in a number of ways, both direct and indirect, and it can have an impact on the next generation. They can facilitate this transition, particularly in terms of mental health, by ways such as a dysfunctional family structure, having the incorrect child parenting practices, and passing on the negative psychological effects of traumatic experiences on a genetic or epigenetic base. Parents can contribute to the development of psychopathology in their children by making these transfers. As a result, the generation that has not been exposed to a traumatic experience, like earlier generations, can have emotional and behavioral difficulties. Furthermore, the transition of parenting styles is characterized by a functional approach that supports the child and respects the worth of subjectivity from a violent and empathic orientation from a psychohistorical perspective. Although it is underlined that there is a development toward psychologically healthier child-rearing styles as we approach today, parental sharing in digital communication technologies now creates a hazard from this perspective. With their sharing on digital communication networks, parents violate their children's privacy and the security of their personal information, and they do it without their consent. As a result, it can be seen that parents might share information that can lead to traumatic consequences such as emotional abuse or neglect. The intergenerational transition processes of trauma are described in the context of family dynamics, according to the broad perspective provided in this paper.