BİR KÖPEKTE DENS AGENİZİSİNE BAĞLI SEKONDER GELİŞEN ATLANTOAXİAL İNSTABİLİTE
International VetExpo Vetrinary Sciences Congress, İstanbul, Turkey, 12 - 14 May 2022, pp.1-2, (Summary Text)
- Publication Type: Conference Paper / Summary Text
- City: İstanbul
- Country: Turkey
- Page Numbers: pp.1-2
- Istanbul University-Cerrahpasa Affiliated: Yes
Abstract
Atlantoaxial instabilite (AAİ),
atlas (C1, 1. Servikal omurga) ve aksis (C2 , 2. Servikal omurga) arasında
kemik ve ligamantöz anomaliler gibi kongenital nedenlere ya da travmaya bağlı gelişen
aşırı hareketlilikle karakterize bir durumdur. Servikal ağrıya, omurilik ve kök
basısına bağlı değişen derecelerde nörolojik disfonksiyona sebep olabilir.
Travmatik instabilite, her ırk ve
yaşta başın kuvvetli fleksiyonundan
sonra meydana gelebilir, bu hareket densin veya aksisin kırılmasına ve
ligamentlerin yırtılmasına neden olur. Dens aplazisi, dens hipoplazisi, densin dorsal
açılanması, densin transversal ligamentinin konjenital yokluğu veya densin aksisten ayrılması gibi dens anatomisindeki kongenital
anomaliler, minimal bir travmayla bile instabilitenin ortaya çıkmasına zemin
hazırlar.
Kongenital atlantoaksiyal
instabilite daha çok küçük ve oyuncak ırk köpeklerde görülür. Yorkshire
Terrier, Pomeranian, Minyatür ve toy poodle, Chihuahua, Pekingese en sık
bildirilen ırklardır.
AAİ’nin tanısı hastanın eşkali,
hikayesi ve klinik muayene bulguları dikkate alınarak genellikle radyografi ile
konulabilir. İleri görüntüleme teknikleri servikal vertebral anomalilerinin belirlenmesine,
mevcut omurilik hasarının ve syringomiyeli varlığının değerlendirilmesine
olanak sağlar.
AAİ’ nin tedavisi konservatif veya
cerrahi olarak yapılabilmektedir. Konservatif tedavi özellikle hafif etkilenmiş
vakalarda, cerrahi için olgun omurga yapısına sahip olmayan yavru köpeklerde
ve maliyet kısıtlaması bulunan hastalar
için tercih edilir. Konservatif tedavi seçenekleri kafes istirahati, bandaj
uygulamaları ve antiinflamatuar ve ağrı kesici ilaç uygulamalarıdır .
Bu poster sunumumuzda bir köpekte
dens agenezisine bağlı sekunder gelişen atlantoaxial instabilitenin tanısı ve
sağaltım sonuçlarının aktarılması amaçlanmıştır.
Olgumuzu İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Eğitim ve
Uygulama Hayvan Hastanesi’ ne getirilen
14 aylık, 5 kg ağırlığında, 1-2 aydır devam eden oyun oynamada
isteksizlik, sürekli vücudunu ve havayı yalama, sinek yakalama hareketi yapma, yüzüne
patisini sert bir şekilde sürtme ve boyun
ağrısı şikayeti ile getirilen Minyatür Schnauzer
ırkı bir köpek oluşturdu. Anamnezinde hastanın travma geçmişi olmadığı
öğrenildi. Nörolojik muayenesinde, kranial servikal bölgenin palpasyonunda ağrı,
ön ve arka bacak tendon reflekslerinin
artmış olduğu tespit edildi. Beyin ve servikal bölge Manyetik Rezonans Görüntüleme (MRG) ile,
ayrıca servikal bölge Bilgisayarlı Tomografi ve radyografi ile de
değerlendirilerek dens agenezisine bağlı
atlantoaksiyel instabilite tanısı konuldu. Hastanın MRG incelemesinde sentral
kanalda dilatasyon tespit edildi. Hastanın klinik belirtileri şiddetli olmadığı
için konservatif sağaltım tercih edildi. Hastaya nöropatik ağrı kontrolü için 10
mg/kg dozda gabapentin reçetelendirildi. Köpek bu çalışma sırasında 4 aydır
takibimiz altındadır ve bu süre içerisinde köpeğin hareketliliğinin arttığı,
nöropatik ağrı bulgularının oldukça gerilediği ve herhangi anormal bir bulgunun
eklenmediği gözlemlendi.
Atlantoaxial instabilitenin
teşhisinde radyografinin tek başına tanıda yeterli olmadığı, instabiliteye
neden olabilecek anomalilerin belirlenmesinde BT’nin ve özellikle omurilik
yapısındaki değişikliklerin belirlenmesinde MRG’nin
önemli bir yeri olduğu
kanısındayız. İleri görüntüleme bulguları doğru tedavi seçeneğinin ve prognozun
belirlenmesinde de etkilidir. Ciddi nörolojik disfonksiyonu bulunmayan AAİ’ li
köpeklerde hastaların ağrı kontrolü ile birlikte konservatif sağaltımı tercih edilebilir.
Anahtar Kelime : dens agenezisi,
servikal vertebral malformasyon, köpek, atlantoaxial instabilite