3T3-L1 Adipositlerinde İnflamasyonun Modülasyonunda Semaglutid’in Rolünün Değerlendirilmesi
3. ULUSLARARASI 28. ULUSAL FARMAKOLOJİ KONGRESİ, Antalya, Türkiye, 20 - 23 Kasım 2025, ss.119-120, (Özet Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
- Basıldığı Şehir: Antalya
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.119-120
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Adresli: Evet
Özet
Objective: Proinflammatory cytokines contribute to cellular senescence and toxic responses,
playing a key role in the pathogenesis of chronic diseases. This study investigated the effects of
the GLP-1 receptor agonist semaglutide on inflammation induced in differentiated 3T3-L1
adipocytes.
Methods: 3T3-L1 cells were cultured under standard conditions (10% fetal bovine serum, 1%
penicillin-streptomycin, DMEM) and cell viability was assessed using the MTT assay. Semaglutide
concentrations (0, 5, 10, 25, 50, 75, 100, 200 nM) were selected based on therapeutic
physiological levels, with a 24-hour exposure. Only concentrations maintaining >90% cell viability
were used. Experimental groups (n=3) included control (C), H₂O₂-induced (H), 10 nM semaglutide
(S10), 100 nM semaglutide (S100), 10 nM semaglutide+H₂O₂ (S10+H), and 100 nM
semaglutide+H₂O₂ (S100+H). For adipogenic differentiation, cells were incubated 72 hours with 1
µM insulin glargine, 1 µM dexamethasone, and 0.5 nM IBMX, followed by 48 hours with 1 µM
insulin glargine alone. Differentiation was monitored microscopically; lipid droplets became
prominent after 10 days. Inflammation was induced by treating cells with 150 µM H₂O₂ for 3
hours/day during the last 2 days. Twenty-four hours after the final treatment, cells were collected
to measure IL-1β, IL-6, and TNF-α using commercial sandwich ELISA kits. A one-way analysis of
variance (ANOVA) was used for statistical analyses.
Results: IL-6 levels were markedly lower in the S100+H group compared to the other groups. IL-
1β and TNF-α levels in the S100 group were also lower than in the other groups; this difference
reached statistical significance for IL-1β only when compared to S10+H, and for TNF-α only when
compared to the H group (p<0.05).
Conclusion: Semaglutide, particularly at high concentrations, significantly reduces
proinflammatory cytokines in 3T3-L1 adipocytes. The observed decreases in IL-1β, IL-6, and TNF-
α in S100 and S100+H groups indicate a potential protective and therapeutic effect of semaglutide
in inflammation-associated pathologies.
Keywords: Glucagon-Like Peptide (GLP)-1 Agonists, Semaglutide, Inflammation, 3T3-L1
Amaç: Proinflamatuvar sitokinler, hücresel yaşlanma ve toksik yanıtlarla ilişkili olup kronik
hastalıkların patogenezinde rol oynar. Bu çalışmada, GLP-1 reseptör agonisti semaglutid’in yağ
hücrelerine farklılaştırılmış 3T3-L1 hücrelerinde indüklenen inflamasyon üzerindeki etkileri
incelendi.
Yöntem: 3T3-L1 hücre hattı (%10 fetal sığır serumu; %1 penisilin-streptomisin; DMEM) uygun
koşullarında çoğaltıldı ve pasajlandı. Hücre canlılığı MTT yöntemi ile değerlendirildi. Semaglutid
konsantrasyonları (0, 5, 10, 25, 50, 75, 100, 200 nM) terapötik fizyolojik düzeyler dikkate alınarak
seçildi ve maruziyet süresi 24 saat olarak belirlendi. Hücre canlılığını etkilemeyen (>%90)
konsantrasyonlar uygulama dozu olarak seçildi. Çalışma grupları (n=3); kontrol (K), H₂O₂ ile
indüklenen (H), 10 nM semaglutid uygulanan (S10), 100 nM semaglutid uygulanan (S100),
semaglutid 10 nM+H₂O₂ (S10+H), semaglutid 100 nM+H₂O₂ (S100+H). Adipojenik farklılaştırma
için hücreler 72 saat boyunca 1 µM insülin glarjin, 1 µM deksametazon ve 0,5 nM IBMX içeren
medyumda, ardından 48 saat yalnızca 1 µM insülin glarjin içeren medyumda inkübe edildi.
Dönüşümün gözlenebilmesi için hücreler süreç boyunca fotoğraflandı. 10 gün sonunda lipid
damlacıkları yoğun bir şekilde gözlenmeye başladı. İnflamasyonu indüklemek amacıyla son 2 gün
oluşturmak için iki gün 3 saat/gün 150 µM H₂O₂ uygulandı. Son uygulamadan 24 saat sonra
inflamatuvar parametrelerin değerlendirilmesi amacıyla hücreler toplandı. Grupların IL-1β, IL-6 ve
TNF-α düzeyleri sandviç-ELISA yöntemine dayanan ticari kitle ile ölçüldü. Gruplar arası farklar tek
yönlü varyans analizi (ANOVA) ile karşılaştırıldı.
Bulgular: IL-6 düzeyleri S100+H grubunda diğer gruplara kıyasla belirgin şekilde düşüktü. S100
grubunda gözlenen IL-1β ve TNF-α düzeyleri de diğer gruplara göre daha düşüktü; bu fark IL-1β
için yalnızca S10+H, TNF-α için ise yalnızca H grubu ile karşılaştırıldığında anlamlı bulundu
(p<0,05).
Sonuç: Çalışmamız, özellikle yüksek konsantrasyonda (100 nM) semaglutid’in inflamatuvar
sitokinleri belirgin şekilde azalttığını göstermektedir. S100 ve S100+H gruplarındaki IL-1β, IL-6 ve
TNF-α düzeylerindeki düşüş, semaglutid’in inflamasyon kaynaklı patolojilerde potansiyel
koruyucu/terapötik etkisini düşündürmektedir.
Anahtar Kelimeler: Glukagon Benzeri Peptit (GLP)-1 agonistleri, Semaglutid, İnflammasyon,
3T3-L1