AMAÇ: Bu çalışma dört yaş ve üzeri çocuğu olan sağlık profesyonelleri-
nin çocuklarına verdikleri cinsel eğitimle ilgili yaklaşımlarını ve bu ko-
nudaki tutumlarını belirlemek amacıyla yapılmıştır.
GEREÇ ve YÖNTEMLER: Araştırma, tanımlayıcı kesitsel tipte yapılmış-
tır. Araştırmanın örneklemini İç Anadolu Bölgesinde bulunan bir kamu
hastanesinde görev yapan, dört yaş ve üzeri çocuğu olan ve çalışmaya
katılmaya gönüllü 203 sağlık profesyoneli oluşturmuştur. Veriler, Sosyo-
demografik Soru Formu ve Cinsel Eğitim Ebeveyn Anketi aracılığı ile
elde edilmiştir. Veriler araştırmacı tarafından bireysel olarak sağlık perso-
neli ile çalışma ortamında uygun zaman ayrılarak yüz yüze görüşme yön-
temi ile toplanmıştır. Verilerin analizi bir paket programda yapılmıştır.
BULGULAR: Araştırmaya katılan 203 sağlık profesyonelinden beşi he-
kim, 153’ü hemşire, 45’i sağlık teknikeri, sağlık memuru ve psikolog vb.
sağlık personelidir. Katılımcıların %96,1’i çocuklar için cinsel eğitimin
gerekli olduğunu ve bunların %60,8’i yedi yaş ve üzerinde verilmesi ge-
rektiğini bildirmiştir. Katılımcıların %77,8’i çocuğuyla cinsellikle ilgili
konularda konuştuğunu ve bu kapsamda %56,7’si vücuttaki cinsiyete
özgü farklılıkları açıkladığını ifade etmiştir. Katılımcıların %76,4’ü cin-
sel gelişim ve eğitimin anne karnında başlayıp yaşam boyu devam etti-
ğini, %91,1’i çocuğa ilk cinsel bilgilerin anne-baba tarafından verilmesi
gerektiğini ve %57,6’sının cinsel eğitimin okulda verilmesi gerektiğini
belirtmiştir.
SONUÇ: Çalışmada sağlık profesyoneli ebeveynlerin büyük çoğunlu-
ğunun çocuklar için cinsel eğitimin gerekli olduğu düşüncesinde olup,
cinsellikle ilgili çocuklarıyla konuştuklarını belirtmiştir. Katılımcıların
yarısının genellikle çocuklarının cinsellikle ilgili davranışlarının çoğunu
‘engelleme’ davranışında bulunacaklarını ifade ettikleri görülmüştür.
OBJECTIVE: This study was carried out to determine the approaches
and attitudes of health professionals who have children aged 4 and over,
regarding the sexual education they give to their children.
MATERIAL and METHODS: The research was conducted in descriptive
cross-sectional type. The sample of the study consisted of 203 health
professionals who work in a public hospital in the Central Anatolia
Region, have children aged 4 and above and volunteer to participate
in the study. The data were obtained through the Socio-demographic
Questionnaire and the Sex Education Parent Questionnaire. The data
were collected by the researcher individually, with the health personnel
in the working environment, and by face-to-face interview method.
Data analysis was done in a package program.
RESULTS: Of the 203 health professionals who participated in the
research, 5 were physicians, 153 were nurses, 45 were health technicians,
health officers and psychologists, etc. are health personnel. 96.1% of
the participants stated that sexual education is necessary for children
and 60.8% of them stated that it should be given at the age of 7 and
above. 77.8% of the participants stated that they talked to their children
about sexual matters, and in this context, 56.7% explained the gender-
specific differences in the body. 76.4% of the participants stated that
sexual development and education starts in the womb and continues
throughout life, 91.1% stated that the first sexual information should be
given to the child by the parents, and 57.6% stated that sexual education
should be given at school.
CONCLUSION: In the study, health professionals stated that the majority
of parents thought that sexual education is necessary for their children
and they talked to their children about sexuality. It was observed that
half of the participants stated that they would generally engage in
‘blocking’ most of their children’s sexual behaviors.
