5th International Academic Sports Studıes Congress, Trabzon, Türkiye, 7 - 09 Ekim 2021, ss.501-502, (Özet Bildiri)
Giriş ve Amaç: Dijital oyunları oynamak için oyun konsolları ve bilgisayarların yanına akıllı telefonlar ve tabletler de eklenmiştir. Teknolojideki bu değişime artan kentleşmenin de etki etmesiyle çocuk ve gençlerin geleneksel oyundan uzaklaşması ve dijital oyunlara yönelmesi kaçınılmaz olmuştur. Bu sebeple çalışmanın amacı alt yapı sporcularında dijital oyun bağımlılığının saldırganlık ile ilişkisinin incelenmesidir.
Yöntem: Araştırmaya yaş ortalamaları 14,49±1,70 olan ve ortalama 3,91±1,99 saat dijital oyun oynayan 216 futbol sporcusu katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Gültekin (2008) tarafından geliştirilen saldırganlık ölçeği ile Hazar ve Hazar (2017) tarafından geliştirilen çocuklarda dijital oyun bağımlılığı ölçeği kullanılmıştır. Veriler gönüllülük esasına dayanarak etik kurul onayı alınarak toplanmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, t testi, pearson korelasyon analizi ve Anova kullanılmıştır.
Bulgular: Elde edilen bulgulara göre, alt yapı sporcularının ortalama puanlarına bakıldığında bazen saldırganlık sergileyebildikleri ve dijital oyun bağımlılığında az riskli grupta yer aldıkları belirlenmiştir. Cinsiyet, baba çalışma durumu, oyun süresine sınır koyulması, spor yaptığı yer, kullanılan elektronik aletin kime ait olduğu ve yaşa göre saldırganlık puanlarında istatistiksel olarak anlamlı farklılık görülürken dijital oyun bağımlılığı ölçeğinde anlamlı farklılık saptanmamıştır. Yapılan korelasyon analizine göre saldırganlık ile dijital oyun bağımlılığı arasında pozitif yönde düşük düzeyde anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir.
Sonuçlar: Sonuç olarak, dijital oyun bağımlılığı arttıkça saldırganlığın arttığı görülmüştür. Çalışmada ayrıca kız sporcuların erkek sporculara göre, babası çalışmayan çalışanlara, oyun süresine sınır koyulmayanların sınır koyulanlara, kulüp sporcusu olmayanların kulüp sporcularına göre, elektronik aleti başkasına ait olanların aletine kendisine ait olanlara göre ve yaşça büyük olan sporcuların yaşça küçük sporculara göre saldırganlık düzeylerinin daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bir diğer sonuca göre oyun süresi arttıkça bağımlılık düzeylerinin de arttığı belirlenmiştir.
Introduction and Purpose: Smartphones and tablets have been added alongside game consoles and computers to play digital games. With the effect of increasing urbanization on this change in technology, it has become inevitable for children and young people to move away from traditional games and turn to digital games. For this reason, the aim of the study is to examine the relationship between digital game addiction and aggression in infrastructure athletes.
Materials and Methods: 216 football players with an average age of 14.49±1.70 and playing digital games for an average of 3.91±1.99 hours participated in the study. The aggression scale developed by Gültekin (2008) and the digital game addiction scale in children developed by Hazar and Hazar (2017) were used as data collection tools in the research. Data were collected on a voluntary basis with the approval of the ethics committee. Descriptive statistics, t test, pearson correlation analysis and Anova were used in the analysis of the data.
Findings: According to the findings, when the average scores of the infrastructure athletes are examined, it has been determined that they can sometimes exhibit aggression and are in the low-risk group in digital game addiction. While there was a statistically significant difference in aggression scores according to gender, father's working status, limiting play time, the place where he played sports, who owned the electronic device used and age, no significant difference was found in the digital game addiction scale. According to the correlation analysis, it was determined that there was a low level of positive correlation between aggression and digital game addiction.
Results: As a result, it was observed that as digital game addiction increased, aggression increased. The study also found that the aggression levels of female athletes are higher than male athletes, those whose fathers do not work, those whose playing time is not limited, those who are not club athletes than those who are not club athletes, those whose electronic devices belong to someone else, and those who are older than younger athletes. conclusion has been reached. According to another result, it was determined that the level of addiction increased as the playing time increased.