Research Information System
in: War Psyhology, Erdinç Öztürk, Editor, Türkiye Klinikleri Yayınevi, Ankara, pp.93-97, 2023
Conflicts and wars between societies throughout history are the main research topics of psychohistory. Psychosocial dynamics behind wars, the place and importance of individual and social traumas, the role of dominant leaders, the functioning of dissociative mechanisms are the main components that psychohistory deals with. In this chapter, the dissociative dynamics underlying the wars, the dissociative consequences of destruction and traumas will be discussed through historical people and events. It will be discussed how parenting styles and the structure of political regimes allow the formation of war and how post-enlightenment changes will affect wars. Within the framework of the trauma and dissociation-based theoretical and clinical pattern of the dissoanalysis theory developed by Öztürk, it is possible to construct modern psychotraumatology and psychohistory paradigms. The main purpose of dissoanalysis is to create a development-oriented functional society composed of humanistic, empathetic, peaceful and prudent individuals. As a modern psychotraumatology theory, the psychohistorical function of dissoanalysis is to ensure that a society of psychologically integrated individuals is active in the intergenerational process. Thus, by analyzing the violence-focused negative child-rearing styles and oppressive systems in terms of psychosocial aspects of chronic childhood traumas, short and long-term functional psychotherapy approaches, effective trauma intervention programs and war prevention strategies will be developed.
İnsan toplulukları arasında tarih boyunca gerçekleşen çatışmalar ve savaşlar psikotarihin temel araştırma konularındandır. Savaşların arkasındaki psikososyal dinamikler bireysel ve toplumsal travmaların yeri ve önemi, dominant liderlerin rolü, dissosiyatif savunmaların işleyişi psikotarihin ele aldığı temel bileşenlerdir. Bu çalışmada savaşların temelindeki dissosiyojen dinamikler, yıkım ve travmaların dissosiyatif sonuçları tarihsel kişi ve olaylar üzerinden ele alınacaktır. Çocuk yetiştirme stillerinin ve siyasi rejimlerin yapısının savaşın oluşumuna nasıl imkan verdiği ve Aydınlanma sonrası değişimlerin savaşlara nasıl etki edeceği psikotravmatolojik ve psikotarihsel perspektiften ele alınacaktır. Öztürk tarafından geliştirilen dissoanaliz kuramının travma ve dissosiyasyon temelli teorik ve klinik örüntüsü çerçevesinde modern psikotravmatoloji ve psikotarih paradigmalarının yapılandırılması olanaklı kılınmaktadır. Dissoanalizin temel amacı hümanist, empatik, barışçıl ve sağduyulu bireylerin oluşturduğu gelişim odaklı fonksiyonel bir toplum oluşturmaktır. Bir modern psikotravmatoloji kuramı olarak dissoanalizin psikotarihsel işlevi ise, ruhsal açıdan entegre bireylerden oluşan bir toplumun kuşaklararası süreçte etkin olmasını sağlamaktır. Böylece kronik çocukluk çağı travmaları konusunda şiddet odaklı olumsuz çocuk yetiştirme stilleri ve baskıcı sistemler psikotoplumsal açıdan analiz edilerek kısa ve uzun dönemli “fonksiyonel psikoterapi yaklaşımları, etkin travma müdahale programları ve savaşları önleme stratejileri geliştirilecektir.