Türkiye Klinikleri Veteriner Bilimleri Dergisi, cilt.11, sa.2, ss.92-98, 2020 (Hakemli Dergi)
Yangısal bağırsak hastalığı (IBD) insanlarda olduğu gibi kedi ve
köpeklerde de yaygın olarak görülen ishal ve kusma gibi
gastrointestinal bulgularla karakterize, yangısal ve otoimmün bir
hastalıktır. Günümüzde hijyenik yaşam koşullarının yaygınlaşmasıyla
birlikte helmintlerin bağırsağa kolonizasyonunun çeşitli yollarla
engellenmesi, hastalığın artışında rol oynayan önemli faktörlerden biri
olarak düşünülmektedir. Kedi ve köpeklerde lenfositik-plazmasitik,
eozinofilik ve granulomatoz yangı, beşeri hekimlikte ise Krohn
hastalığı ve ülseratif kolit şeklinde görülen bu yangısal hastalıkta, Th1
hücreleri tarafından IL-10, IL-12, IL-13, IFNγ gibi sitokinler salınır.
Bunun yanı sıra, canlılarda helmint invazyonlarına maruziyet
durumunda benzer şekilde bağırsak mukozasında Th2 hücreleri
tarafından IL-4, IL-5, IL-9, IL-10, IL-13 gibi sitokinler salınmaktadır.
IBD ve helmint invazyonuna maruz kalan canlılarda, bağırsak
mukozasından Th1 ve Th2 hücre aracılı salınan bu sitokinlerde kendi
aralarında polarizasyonlar şekillenir. Beşeri hekimlikte yapılan pek çok
çalışmada, polarizasyonlar sonucu IBD oluşumunda rol oynayan
sitokinlerde meydana gelen bu baskılanmaların aşırı yangısal
reaksiyonları engellediği ve hastalığın klinik semptomlarında azalmaya
neden olduğu gösterilmiştir. veteriner hekimliğinde IBD ile ilgili
yapılan bazı çalışmalarda, insanlarda olduğu gibi kedi ve köpeklerde
de Th1 aracılı benzer sitokin üretimlerinin olduğu gösterilmiştir. Bu
derlemede beşeri hekimlikte bu konu ile ilgili yapılan çalışmalardan
yola çıkılarak, helmintlerin terapötik etkinliğinin veteriner hekimliğinde
de IBD vakalarında önemli olabileceğine dikkat çekmek amaçlanmıştır.