Akademik Veri Yönetim Sistemi
Diğer, ss.205-206, 2017
GİRİŞ VE AMAÇ: Bakterilerin antibiyotiklere direnç geliştirmesi özellikle hastane infeksiyonlarında tedaviyi zorlaştıran, mortalite ve tedavi masraflarını arttıran küreselleşmiş bir sorundur. Karbapenemler, hastane infeksiyonlarının tedavisinde sıklıkla ihtiyaç duyulan antibiyotiklerdir. Ancak son yıllarda kullanımda olan antibiyotiklerin hemen hepsine dirençli enterik bakteriler ortaya çıkmıştır. Bu durum hastanede yatmakta olan hastalarda ciddi tedavi zorluklarına neden olmaktadır. Kolonizasyon ile bakteriyemi arasındaki ilişki tam olarak ortaya konulamamıştır. Bu çalışmada ünitede karbapenem dirençli enterik (KDE) bakteri kolonizasyon oranı ile bu etkenlerle gelişen bakteriyemi sıklığı arasındaki ilişki araştırılması planlanmıştır.
YÖNTEM: Ocak 2015 – Aralık 2016 tarihleri arasında Pediatrik Yoğun Bakım Ünitesi (PYBÜ)’de yatan toplam 322 hasta (2015 yılı:171 hasta, 2016 yılı 141 hasta) değerlendirilmiştir. Bu hastaların yatışlarında ve sonraki sürelerde haftalık olarak sürveyans kültürleri alınarak çalışılmıştır. Vankomisin ve meropenem eklenmiş GN broth ekilen örneklerde bulanma olursa; vankomisin+meropenem eklenmiş Mac Conkey agara pasaj alınmış ve üreyen koloniler tanımlanmıştır. Aynı zaman diliminde ünitede yatan hastaların hemokültür örnekleri değerlendirilmiştir. Bactec (BD,USA) yöntemi ile çalışılan kan kültürlerinde üreyen bakteriler standart mikrobiyolojik kültür metodları ile üretilmiş ve BD Phoneix otomatize sistemi ile tanımlanmıştır. Bakterilerin karbapenem duyarlılıkları disk difüzyon yöntemi ve BD Phoneix otomatize sistemi ile tespit edilmiştir. BULGULAR: Hastanemiz pediatrik YBÜ’de 2015 yılında yatan 171 hastadan alınan 139 örnekte; 10 olguda (% 7.1) KDE izole edilmiştir. Bu dönemde 2 olguda KDE bakteriyemisi saptanmıştır. 2016 yılında ise yatan 141 hastada 94 örnekte; 25 kolonizasyon (% 26.5) saptanmış ve bu dönemde 6 olguda KDE bakteriyemisi saptanmıştır. 2015 yılında saptanan 2 bakteriyemi olgusunun 1 tanesinde kolonizasyon da tespit edilmiştir. 2016 yılında ise 6 bakteriyemi olgusunda 5 kolonizasyon birlikteliği gösterilmiştir. Bu bulgu kolonizasyonun bakteriyemi konusunda çok önemli bir risk faktörü olduğunu düşündürmektedir. Bu oranların grafik olarak gösterimi ektedir.
TARTIŞMA ve SONUÇ: KDE kolonizasyonu yoğunluğu ve bakteriyemi arasında bir ilişki varlığı düşünülmüştür. ECDC 2016 raporunda kolonizasyon oluşan olgularda > % 89 infeksiyon gelişimi olduğu belirtilmektedir. Tedavi stratejilerini belirlemede ve bu etkenlerle mücadele etmekte KDE kolonizasyonunun aktif bir şekilde izlenmesinin faydalı olacağı düşünülmüştür.
Anahtar Kelimeler: Bakteriyemi, Hastane İnfeksiyonu,
Karbapenem Direnci, Kolonizasyon