Akademik Veri Yönetim Sistemi
2.avrasya interdisipliner onkoloji kongresi, Gazimagusa, Kıbrıs (Kktc), 1 - 05 Ekim 2025, ss.126-127, (Özet Bildiri)
Amaç: Kanser hastalarında hastane yatış süresi (YS),
klinik durum, inflamatuvar yanıt, beslenme durumu ve
yatış nedeni gibi çoklu faktörlerden etkilenmektedir. YS ve
mortaliteyi belirleyen faktörlerin ortaya konulması; hasta
yönetimi, sağlık hizmetlerinde kaynak kullanımı ve tabur-
culuk planlaması açısından önemlidir. Literatürde inflama-
tuvar ve nutrisyonel parametrelerle sağkalım arasındaki
ilişki farklı hasta gruplarında incelenmiş olmakla birlikte,
özellikle yatarak tedavi gören onkoloji hastaları üzerine ya-
pılan çalışmalar oldukça sınırlıdır. Bu çalışmada, onkoloji
servisinde yatarak tedavi edilen kanser hastalarında infla-
matuvar ve nutrisyonel biyobelirteçlerin mortalite öngörü-
sündeki değerleri araştırılmıştır.
Gereç-Yöntem: Ocak–Haziran 2025 tarihleri ara-
sında onkoloji servisinde yatarak tedavi edilen 120 hasta
retrospektif olarak değerlendirildi. Demografik veriler, kli-
nik özellikler, laboratuvar parametreleri ve YS kaydedildi.
İstatistiksel analizlerde Spearman korelasyon, ROC eğri-
si analizi ve univariate regresyon yöntemleri kullanıldı. p
<0,05 anlamlılık sınırı olarak kabul edildi.
Bulgular: Medyan yaş 63 (20–88) yıl olup, hastaların
%39’u kadın, %61’i erkekti. Olguların %93’ü evre 4 hasta-
lık evresindeydi. En sık maligniteler gastrointestinal (%30)
ve respiratuvar sistem (%21) kaynaklıydı. Yatış nedenleri
arasında enfeksiyon (%29), progresyon (%27) ve onkolo-
jik tedavi (%17) öne çıktı. Medyan YS 10 gündü (1–81),
mortalite oranı ise %42 idi.ROC analizinde mortalite için
en yüksek prediktif değer NLR’de saptandı (cut-off 8.4,
AUC=0.76, %77 sensitivite, %65 spesifisite). CAR (cut-
off 25.3, AUC=0.68) ve PNI (cut-off 66.8, AUC=0.67) de
anlamlı prediktif değer gösterdi. Univariate analizde yoğun
bakım yatışı, yüksek NLR ve CAR ile düşük PNI mortalite
riskini artırırken; immünoterapi yan etkileri ve progresyona
bağlı yatışlar enfeksiyon nedenli yatışlara kıyasla daha dü-
şük mortalite riski ile ilişkili bulundu.
Sonuç: NLR, CAR ve PNI ileri evre onkoloji hastala-
rında mortalite öngörüsünde değerli biyobelirteçlerdir.zellikle NLR, kolay hesaplanabilirliği ve yüksek prediktif
gücü ile klinik pratikte risk sınıflamasında kullanılabilir. Bu
çalışmanın önemi, yatarak tedavi gören onkoloji hastaların-
da yapılmış sınırlı sayıdaki araştırmaya katkı sağlamasıdır.
Daha geniş serilerle yürütülecek çok merkezli çalışmalar, bu
biyobelirteçlerin prognostik değerini doğrulamada ve klinik
uygulamaya entegrasyonunda yol gösterici olacaktır.
Anahtar Kelimeler: PNI, NLR, CAR