Velayete İlişkin Şahsi Münasebet Kurulması DavalarındaDijital İletişim Yöntemlerinin Kullanılması


Durmuş F., Ziyalar N.

Türkiye Klinikleri Adli Tıp ve Adli Bilimler Dergisi, cilt.18, sa.1, ss.49-59, 2021 (TRDizin) identifier

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, boşanma ve velayetin değiştirilmesi davalarında şahsi ilişki kurulması kararları verilirken güncel teknolojilerden faydalanarak dijital iletişim yöntemlerinin kullanılması ve bu hususta hem ebeveynlerin hem de çocukların olumu ya da olumsuz düşüncelerinin öğrenilmesidir. Gereç ve Yöntemler: Katılımcılar 2019 ve 2020 yılları arasında T.C. Adalet Bakanlığı Büyükçekmece Adliyesi Aile Mahkemeleri’ne başvuran ve sosyal inceleme raporu alınması aşamasında olan 30 ebeveyn ve 21 çocuktan oluşmaktadır. Verilerin toplanmasında “Demografik Bilgi Formu”, “Bireysel Bilgi Formu” ve “Dijital İletişim Yöntemlerinin Şahsi İlişki Kurulmasında Kullanımına İlişkin Görüş Formu” kullanılmıştır. Bulgular: Velayeti elinde bulunduran ebeveynlerden, annelerin %93,4 (14 kişi)’ü dava süreci ve sonrasında dijital yöntemler kullanarak sağlanacak görüntülü iletişimi avantajlı görürken; velayeti elinde bulunduran ebeveynlerden, babaların %60 (3 kişi)’ı görüntülü iletişimi avantajlı görmüştür. Çocukların ise %90,5 (19 kişi)’i velayetlerini elinde bulundurmayan ebeveynleri ile dava süreci ve sonrasında dijital yöntemler kullanarak sağlanacak görüntülü iletişimi avantajlı görürken; %9,5 (2 kişi)’i görüntülü iletişimi dezavantajlı görmüştür. Sonuç: Yapılan araştırma sonucunda ebeveynlerin neredeyse tamamının davaları sonrasında oluşturulan şahsi ilişkinin şeklinden ve sıklığından memnun olmadıkları görülmüştür. Gelişen teknolojik imkânların sayesinde anlık ve birebir iletişimin zaman ve mekân ayırt etmeksizin gerçekleşebilmesi nedeni ile şahsi ilişki tesisinde yeni uygulamaların adalet sistemimizde de kullanılmaya başlanması, pratikte de uygulanabilir hâle getirilmesi önemli ve gerekli bir ihtiyacın göstergesidir.
Objective: The aim of this study is to use digital communication methods by making use of current technologies while making decisions about establishing a personal relationship in divorce and changing custody cases, and to learn the positive or negative thoughts of both parents and children. Material and Methods: Participants between the years of 2019-2020 T.C. It consists of 30 parents and 21 children who have applied to the Ministry of Justice Büyükçekmece Courthouse Family Courts and are at the stage of receiving a social examination report. “Demographic Information Form”, “Individual Information Form” and “Opinion Form Regarding the Use of Digital Communication Methods in Personal Relationship Form” were used to collect the data. Results: 93.4% of the mothers (14 people) of the mothers who hold custody consider the video communication to be provided by using digital methods during the litigation process. 60% of the fathers (3 people) who have custody have found video communication advantageous. While 90.5% of children (19 people) do not have custody of their children, they consider the video communication to be provided by using digital methods during the litigation process and afterwards; 9.5% (2 people) considered the video communication disadvantageous. Conclusion: As a result of the research, it was seen that almost all of the parents were not satisfied with the form and frequency of the personal relationship created after their cases. Thanks to the developing technological possibilities, the fact that instant and one-to-one communication can take place without distinction of time and place, it is an indication of an important and necessary need to start using new applications in our personal relationship facility and to make them applicable in practice.