Akut İlerleyici Diyabetik Ayak Enfeksiyonu ile Seyreden Vakalarda İki Aşamalı Major Ampütasyon Tekniği Sonuçlarımız


Sirkeci C. B., Aydın S. Y., Yalçın C. E., Demiröz A., Aydın Y.

TPRECD 44. Ulusal Kurultayı, Antalya, Türkiye, 2 - 06 Kasım 2022, ss.137-138, (Tam Metin Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Antalya
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.137-138
  • İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Adresli: Evet

Özet

Giriş: Akut ilerleyici diyabetik ayak enfeksiyonları klinik pratikte sık karşılaşılan durumlardandır.

Bazı hastalarda küçük eklem ampütasyonları, insizyon-drenaj ve debridman işlemleri yeterli

olabiliyorken; septiseminin önlenememesi, minör ampütasyonların yetersiz kalması ve debridman

sonrası ambulasyona uygun fonksiyonel ayak yapısı kalmaması durumunda majör ampütasyon

gerekebilmektedir. Majör ampütasyon ve eş seanslı kapama uygulanan hastalarda güdük

enfeksiyonu ve diğer komplikasyon riskleri fazladır. Bu riski azaltmak amacıyla klasik giyotin

ampütasyon tekniği kullanılmaktadır. Ancak bu tekniğin çeşitli dezavantajları mevcuttur. Bu

dezavantajlardan kaçınmak amacıyla kliniğimizde ekol olarak uygulanan tibiotalar dezartikülasyon

ve vertikal krural fasyotomi operasyonunu takiben septik tablo düzeldikten sonra transtibial

ampütasyon uygulanmaktadır.

Gereç-Yöntem: 2016-2022 yılları arasında kliniğimizde yapılmış 60 transtibial ampütasyon hastası

çalışmaya dahil edilmiştir. Kayıtlar retrospektif olarak hastane sisteminden incelenmiş ve

değerlendirilmiştir. Sadece diyabet tanılı olup akut ilerleyici diyabetik ayak enfeksiyonu

tablosundaki hastalar çalışmaya katılmıştır; farklı etyolojik nedenlerle transtibial ampütasyon veya

transtibial ampütasyon dışı majör ampütasyon yapılan hastalar dahil edilmemiştir. Hastaların

demografik verileri, operasyon öncesi laboratuar değerlerleri (WBC, CRP, Albumin) ve operasyon

sonrası komplikasyonlar kaydedilmiştir.

Cerrahi Teknik:

1. Tibiotalar dezartikülasyon ve vertikal krural insizyon: Rejyonel veya periferal sinir bloğu

altında uygulanır. Plantar fleksiyon pozisyonunda tibiotalar ekleme giriş kolaylaştırılır. Her

iki malleol seviyesinden sirkumferensiyal insizyon ile girilir. Anteriordan posteriora tüm

anatomik yapılar kesilerek ampütasyon tamamlanır. Sonrasında, enfeksiyonun krurise

yayılması şüphesi durumunda V. Saphena magna ve parva doğrultusunda vertikal krural

fasyatomiler açılır.

2. İnterval Periodu: Açık yaralar günde iki kez olmak üzere ıslak nemli pansumanlar ile

takip edilir. Yatak istirahatı, ilgili ekstremitenin elevasyonu, seri debridman ve uygun

antibiyoterapi uygulanır. Enfeksiyonun klinik ve laboratuvar verileri takip edilir.

3.Sekonder transtibial ampütasyon: Posterior flep ile kapamaya uygun geleneksel

transtibial ampütasyon uygulanır.

Bulgular: Toplamda … hastada güdükte detaşman gelişmiştir. Bu detaşmanların … tanesi enfektif

sebeplerden, 1 tanesi travma sonrası olmuştur. Detaşman gelişen hastaların … daha yüksek seviye

transtibial ampütasyon gerekmiştir. …hastada diz eklemine ulaşan enfeksiyondan dolayı

transfemoral ampütasyon uygulanmıştır. Crp değeri böyle, komplikasyon gelişen ve gelişmeye

arasındaki (istatistiksel)

Tartışma: Orta ve arka ayağı etkileyen, septik ve hayatı tehdit eden akut ilerleyici diyabetik ayak

enfeksiyonu mevcudiyetinde major ampütasyon kararı alınabilir. Tek aşamalı veya iki aşamalı

olarak majör ampütasyon uygulanmaktadır. Tek aşamalı nihai transtibial ampütasyon yapılan

hastalarda operasyon öncesi akut ilerleyici yumuşak doku enfeksiyonu bulunması nedeni ile yara

yeri enfeksiyon riski yüksektir. İki aşamalı bir prosedür olan klasik giyotin ampütasyon tekniğinin

ise; korunması gereken anatomik yapıların enfeksiyonu ve nekrozu, operasyon sonrası dönemde

kasların fizyolojik retraksiyonu ve bu nedenle fleksiyon konraktürü gibi dezavantajları mevcuttur.

Vertikal krural insizyon içeren tibiotalar dezartikülasyon ve takiben uygulanan sekonder transtibial

ampütasyon daha hızlı ve uygun bir tekniktir. Septik tabloda uygulanan hızlı tibiotalar

dezartikülasyon ile postoperatif erken dönemde septik bulgular saatler içerisinde geriler. Kruriste

akut enfeksiyon bulgularının saptanması veya kuşkusu durumunda da vertikal krural insizyonlar ile

ilgili kompartmanların drenajı sağlanır. İnterval periodu sırasında akut ilerleyici yumuşak doku

enfeksiyonu bulgularının gerilediği laboratuvar değerleri ile de verifiye edilir. Sonrasında uygulanan

sekonder transtibial ampütasyonlar sonucunda güdükte ülserasyon veya cerrahi revizyon ihtimali

azalır. Bu yöntem ile beraber, konkomitan sistemik hastalıkları ve düşük kardiyopulmoner rezervi

nedeniyle immobilizasyonu riskli olan hastalar için erken ambulasyon imkanı tanınır. Literatür

oranları!

 

Sonuç: İki aşamalı transtibial ampütasyon, septik tablodaki ekstremite koruyucu cerrahiye uygun

olmayan diyabetik ayak hastalarında kullanılan güvenli ve fonksiyonel bir metodtur. Klasik diz altı

ampütasyon veya giyotin ampütasyon teknikleri ile karşılaştırıldığında derin anatomik yapıların

enfeksiyonları ve ampütasyon güdüğünde gelişen komplikasyonlar daha az görülür. Böylece hasta

mobilizasyonunu sağlayan uygun protez kullanımı için fonksiyonel bir ampütasyon güdüğü sağlanır.