Psoriasis Vulgaris Tedavisinde Biyolojik Ajanların Güvenliliği: Klinik Çalışmalar ve Gerçek Yaşam Verilerinin Derlemesi


Creative Commons License

Engin B., EMRE B.

Selcuk Medical Journal, cilt.42, sa.1, ss.80-89, 2026 (TRDizin) identifier

  • Yayın Türü: Makale / Derleme
  • Cilt numarası: 42 Sayı: 1
  • Basım Tarihi: 2026
  • Doi Numarası: 10.30733/std.2026.01920
  • Dergi Adı: Selcuk Medical Journal
  • Derginin Tarandığı İndeksler: Central & Eastern European Academic Source (CEEAS), TR DİZİN (ULAKBİM)
  • Sayfa Sayıları: ss.80-89
  • Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
  • İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Adresli: Evet

Özet

Psoriasis vulgaris, TNF-α ve IL-23/Th17 yolaklarındaki regülasyonun bozulması sonrası keratinosit hiperproliferasyonuna ve sistemik komorbiditelere yol açan kronik, immün aracılı bir inflamatuar hastalıktır. Biyolojik ajanlar — TNF-α inhibitörleri, IL-12/23 p40 inhibitörü, IL-23 p19 inhibitörleri ve IL-17 yolak inhibitörleri — hastalığı başarılı bir şekilde kontrol eder. Meta-analizler, bu ilaçların kısa vadede yüksek etkinlik gösterdiğini ve genel olarak iyi tolere edildiğini ortaya koymaktadır. Ancak uzun süreli kullanım, ciddi enfeksiyon, tüberküloz ( TB) ve hepatit B virüsü (HBV ) reaktivasyonu, malignite, inflamatuar bağırsak hastalığı (IBD), majör advers kardiyovasküler olaylar (MACE) ve nadir paradoksal reaksiyonlar konusunda endişelere yol açmaktadır. Bu derleme, psoriasis vulgaris'te biyolojik ajanların güvenliğini değerlendirmek için randomize çalışma verilerini, uzun vadeli uzatma çalışmalarını, farmakovijilans sinyallerini ve gerçek yaşam verilerini bir araya getirmektedir. TNF-α inhibitörleri, özellikle yaşlı veya komorbid hastalarda, ciddi enfeksiyon ve fırsatçı mikozlar gibi sınıfa özgü riskler taşır, ancak büyük kayıtlar, tarama ve profilaksi ile uzun vadede stabil bir profile sahip olduğunu göstermektedir. Ustekinumab ve IL-23 inhibitörleri, düşük ciddi enfeksiyon ve TB reaktivasyon oranları, önceden TB veya kanser öyküsü olan hastalarda güven verici veriler ve nötr MACE sinyalleri göstermektedir. IL-17 yolak inhibitörleri, öngörülebilir, çoğunlukla hafif mukokutanöz kandidiyazis ve nadir IBD başlangıcı veya alevlenmesi ile ilişkilidir ve klinik çalışmalar ve gerçek yaşam çalışmalarında çok yüksek deri temizlenme oranları ve kalıcı güvenlik göstermiştir. Gözlemsel veriler, yaş, başlangıçtaki komorbidite ve eşlik eden immünosupresyonun, molekül seçiminden daha güçlü bir şekilde mutlak riski etkilediğini göstermektedir. Komorbidite profiline göre, yapılandırılmış tarama, aşılama ve yakın izlem ile desteklenen ajanlar seçildiğinde, psoriasis vulgaris için biyolojik ilaçlar genel olarak güvenli görünmektedir, ancak proaktif danışmanlık ve erken tanı gerektiren nadir ancak önemli sınıfa özgü advers olaylar mevcuttur.
Psoriasis vulgaris is a chronic, immune-mediated inflammatory disease in which dysregulation of the TNF-α and IL-23/Th17 axes drives keratinocyte hyperproliferation and systemic comorbidities. Targeted biologic drugs-TNF-α inhibitors, the IL-12/23 p40 inhibitor ustekinumab, IL-23 p19 inhibitors, and IL-17 pathway inhibitors- successfully control the disease. Network meta-analyses (NMA) demonstrate that these drugs show high efficacy in the short term and are generally well tolerated. Long-term use, however, raises concerns about serious infection, tuberculosis ( TB) and hepatitis B virus (HBV ) reactivation, malignancy, inflammatory bowel disease (IBD), major adverse cardiovascular events (MACE), and rare paradoxical reactions. This review integrates randomized trial data, long-term extensions, pharmacovigilance signals and real-world cohorts to appraise the safety of biologic agents in psoriasis vulgaris. TNF-α inhibitors carry class-typical risks of serious infection and opportunistic mycoses, particularly in older or comorbid patients, but large registries demonstrate stable long-term profiles when screening and prophylaxis are optimized. Ustekinumab and IL-23 inhibitors show low serious-infection and TB-reactivation rates, reassuring data in patients with prior TB or cancer, and neutral MACE signals. IL-17-pathway inhibitors are associated with predictable, mostly mild mucocutaneous candidiasis and rare IBD onset or exacerbation, with very high skin-clearance rates and durable safety in trials and real-world studies. Observational data suggest that age, baseline comorbidity and concomitant immunosuppression drive absolute risk more strongly than molecule choice. When agents are selected according to comorbidity profile, supported by structured screening, vaccination and close monitoring, modern biologics for psoriasis vulgaris appear broadly safe, with rare but important class-specific adverse events that require proactive counselling and early recognition.