Dijital Çağda Bir Uyum Çabası Olarak Siber Dissosiyasyon ve Terapötik Toplum

Dijital çağ, görünürde daha fonksiyonel bir yaşam deneyimi vaadiyle bireylere bölünerek uyum sağlamayı dayatmaktadır. Bu bölünerek uyum çabası, bireylerin çoklu kendiliklerini, çoklu hayatları ve çoklu gerçekliklerini beraberinde getirmiş, var olan geleneksel toplum yapısını dissosiyojen bir zeminde siber toplum yapısına transforme ettirmiştir. Geleneksel toplumu oluşturan bireyler gündelik hayatta deneyimledikleri sorunlar karşısında suskunluğa ve kendi başlarına çözüm bulabilece- klerine dair özgüvene sahipken; modern toplumu oluşturan bireylerde ise benzer sorunlar için duygusal dışa vurumcu- luğa ve yardım aramaya doğru kültürel bir paradigma değişimi gerçekleşmiştir. Wright “Terapötik Toplumun Yükselişi” isimli tartışmalı eserinde, terapötik kültürün yükselişini yeni sosyal kontrol biçimlerini mümkün kıldığı savıyla Foucaultyen bir şekil- de yorumlamıştır. Tüketim kültürü, internet ve yabancılaşmanın, günümüzde küreselleşmenin temelini oluşturan ideolojilerin yükselişiyle birlikte sağlığın ve zindeliğin metalaşmasına yol açtığı ileri sürülmektedir. Bu çalışmada günümüz bireylerinin içinde yaşadığı ancak oldukça hızlı farklılaşım gösteren kültürel ve toplumsal düzene, siber dissosiyasyon temelli bir uyum çabası aracılığıyla daha fonksiyonel bir yaşam deneyimine olan özlem ve motivasyonları ile bu motivasyonu psikotoplumsal açıdan adapte edebilmek için terapötik desteğe olan ihtiyaçları ve son olarak bu ihtiyacın yaratılması ve karşılanmasına dair süreçlerinin ana bileşenleri bireyden topluma olan bir uzamda geçmiş ve güncel sosyal teori çerçevesinde yorumlanmak- tadır.

Anahtar Kelimeler: Terapötik toplum; siber dissosiyasyon; dijitalleşme; psikoterapi, siber psikoloji