Amaç: Epilepsi hastalarında Obstrüktif Uyku Apne sendromu (OUAS)
varlığı sık olarak bildirilmiş ve pozitif hava yolu basıncı (PAP) ile nöbetlerin
sıklığında azalmaya olduğu gösterilmiştir. Çalışmamızda, noktürnal
epilepsi hastalarında OUAS tedavisi ile nöbet sıklığındaki değişimler ve
ilişkili faktörler araştırıldı.
Gereç ve Yöntem: Son beş yıl içerisinde uyku ve bozuklukları birimimize
yönlendirilen tüm noktürnal epilepsi hastaları ardışık ve gözlemsel olarak
değerlendirildi.
Bulgular: OUAS tanısı konulan 58 noktürnal epilepsi hastasının %74,1’i
erkek cinsiyet idi. Ortalama yaş 48,6+14,3 yıl, epilepsi süresi 10,1±10,6
yıl idi. Hastaların 34’ü (%58,7) etkin bir şekilde PAP tedavisini kullandı.
Nöbetler 18 hastada (%31,0) aynı sıklıkta devam etti, 14 hastada
(%24,2) azaldı ve 26 hasta (%44,8) tamamen nöbetsiz oldu. Nöbet
değişimi üzerinde etkili olabilecek demografik faktörler incelendiğinde,
cinsiyet (p=0,773) ve yaşın (p=0,998) etkili olmadığı görüldü. Epilepsi
ile ilişkili faktörler değerlendirildiğinde, nöbet sıklığındaki azalmanın
epilepsi süresi kısa olanlarda (p=0,032) ve nöbet sayısı fazla olanlarda
(p=0,027) belirgindi. Nöbet sıklığındaki azalma elektroensefalografide
anomali saptanan grupta belirgindi (p=0,005). Uyku etkinliği (p=0,468),
yavaş delta uykusu (p=0,264) ve REM uyku evresi (p=0,238) nöbet
sıklığındaki azalma ile ilişkili saptanmadı. Apne-hipopne indeksi
istatistiksel anlamlı olmamakla birlikte nöbetleri aynı seyreden grupta
daha yüksekti (p=0,160), oksijen satürasyonları ise anlamlı bir şekilde bu
grupta daha düşüktü (p=0,037). Düzenli PAP tedavisi kullanan grupta
nöbet sıklığında azalma %71,9 iken etkin (veya hiç) kullanmayan grupta
%66,7 idi; ancak istatistiksel olarak anlamlılığa ulaşmadı (p=0,351).
Sonuç: Çalışmamızda kısa epilepsi süresi, fazla sayıda nöbet geçirme ve
elektroensefalografide bozukluk saptanması nöbet sıklığında azalma ile
ilişkili bulundu. Düzenli PAP tedavisi kullanan grupta nöbet sıklığında
azalma daha belirgindi ancak beklenilenin tersine istatistiksel anlamlı
değildi.
Objective: Obstructive Sleep Apnoea syndrome (OSAS) is common in
patients with epilepsy. A reduction in seizure frequency was reported
following positive airway pressure (PAP) therapy. Thus, changes in
seizures and related factors have been studied in patients with nocturnal
epilepsy and OSAS.
Materials and Methods: All patients with nocturnal epilepsy admitted
to our sleep and disorders unit were evaluated consecutively for the last
5 years.
Results: Of the 58 patients with nocturnal epilepsy and OSAS, 74.1%
were male. The mean age was 48.6±14.3 years, and disease duration
was 10.1±10.6 years. Moreover, 34 (58.7%) patients underwent
successful PAP therapy. Conversely, seizures persisted or increased in
18 (31.0%) patients and decreased in 14 (24.2%), whereas 26 (44.8%)
patients were seizure-free. Gender (p=0.773) and age (p=0.998) were
not related to changes in seizure frequency. However, decrease in
seizures was more common in patients with a shorter disease duration
(p=0.032), higher number of seizures (p=0.027) and abnormality in
electroencephalography (p=0.005). Sleep efficiency (p=0.468), slowwave
sleep duration (p=0.264), or rapid eye movement sleep (p=0.238)
was found to be unrelated. In patients without any decrease in seizures,
the Apnoea-hypopnoea index was higher but not significant (p=0.160),
whereas oxygen saturation level was significantly lower (p=0.037).
Decrease in seizures was present in 71.9% of the patients under
successful PAP therapy but in 66.7% of patients with non-compliance,
although this disparity was not statistically significant (p=0.351).
Conclusion: A decrease in seizures was associated with a shorter
duration of epilepsy, higher number of seizures and abnormality
in electroencephalography. Although the reduction in seizures was
more prominent in patients with successful PAP therapy, this was not
statistically significant.