Meşe ve Gürgen Karışık Meşcerelerinde İlk Aralamanın Meşcere Kuruluşuna Etkileri

Ertas A., ALİ A. M.

Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi, cilt.21, sa.1, ss.425-441, 2025 (TRDizin)

Özet

İstanbul Belgrad Ormanında gerçekleştirilen bu çalışmada aralamanın meşcere dinamiği üzerindeki etkileri incelenmiştir. Sapsız meşe ve adi gürgen karışık meşceresinde 2017 yılında mutedil yüksek aralama müdahalesi gerçekleştirilmiş ve bu müdahalenin çap ve göğüs yüzeyi artımı, meşcere tabakalanması ve vitalite (sağlık durumu) değişimi üzerine iki yıl içerisinde meydana gelen değişimler incelenmiştir. Çalışma deseni tesadüfi deseninde kontrol ve uygulama grubu ile gerçekleştirilmiştir. Aralama ile göğüs yüzeyinin %0 (kontrol) ve % 15-20’si (mutedil) meşcereden çıkartılmıştır. Aralama müdahalesinin iki yıllık sonuçları incelendiğinde; aralama müdahalesinin her iki tür içinde çap ve göğüs yüzeyi artımını artırdığı belirlenmiştir. Galip katta bulunan sapsız meşe türlerinin adi gürgen türlerine göre daha fazla çap ve göğüs yüzeyi artımı yaptığı tespit edilmiştir. Uygulama sahası kontrole göre sapsız meşede %57, adi gürgende %14 daha fazla çap artımı yapmıştır. Aynı şekilde göğüs yüzeyi artımı sapsız meşede %12, adi gürgende %15 daha fazla olduğu belirlenmiştir. Tabakalanma ve vitalite değişimleri incelendiğinde sapsız meşe bireyleri için mutedil müdahale gören sahanın kaliteli gövde yetiştirme olanağını arttırdığı görülmektedir. Aralamanın etkisi konusunda daha uzun yıllara ait verilerin incelenmesi gerekmekte olup, benzer yapıdaki yarı gölge ağacıyla karışım oluşturan sapsız meşe meşcereleri için mutedil yüksek aralama önerilebilir.
This study, conducted in Istanbul's Belgrad Forest, examines the effects of moderate thinning on stand dynamics. In 2017, a moderate high thinning was implemented in a mixed stand of sessile oak (Quercus petraea) and common hornbeam (Carpinus betulus). Changes in diameter and basal area increments, stand stratification, and vitality (health condition) were analyzed over a two -year period following the treatment. The study employed a design with control and treatment groups. During thinning, 0% (control) and 15–20% (moderate) of the basal area were removed from the stand. The two-year results revealed that thinning significantly increased diameter and basal area increments in both species. Sessile oak, positioned in the dominant top story, exhibited greater diameter and basal area increments, compared to common hornbeam. Compared to the control plots, the treated plots displayed a 57% higher diameter increment in sessile oak and a 14% higher increment in common hornbeam. Similarly, the basal area increment was 12% higher in sessile oak and 15% higher in common hornbeam. Analyses of stratification and vitality changes indicated that moderate thinning treatments enhanced the potential for high-quality stem development in sessile oak individuals. Comprehensive evaluation of thinning effects requires long-term monitoring; nonetheless, in sessile oak stands with structural similarity and mixture with semi-shade tolerant species, the application of moderate to high thinning intensity is advisable