Tip 1 diyabetes mellituslu çocuklarda Tp-e aralığı, Tp-e/QT oranı ve Tp-e/QTd oranı

Yüksel E. K., Eroğlu A. G., Karagözlü F., Acar H. C.

19. Ulusal Pediatrik Kardiyoloji ve Kalp Cerrahisi Kongresi, Ankara, Türkiye, 23 - 25 Ekim 2020, ss.418-419, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Ankara
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.418-419
  • İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Adresli: Evet

Özet

PS-223 TİP 1 DİYABETES MELLİTUSLU ÇOCUKLARDA TP-E ARALIĞI, TP-E/QT ORANI VE TP-E/QTD ORANI Esra Karabıyık Yüksel1 , Ayşe Güler Eroğlu2 , Fatih Karagözlü2 , Hazal Cansu Acar3 1 İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı, İstanbul 2 İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Çocuk Kardiyoloji Bilim Dalı, İstanbul 3 İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Halk Sağlığı Ana Bilim Dalı, İstanbul AMAÇ: Diyabetes mellitusta malign ventriküler aritmi riskinin arttığı bilinmektedir. Kardiyak elektriksel homojenitenin bozulması aritmi riskindeki artışın önde gelen nedeni olabilir. T dalgasının tepesi ile sonu arasındaki mesafe (Tp-e), kalp hızına göre düzeltilmiş Tp-e (Tp-ed), Tp-e/QT, Tp-e/kalp hızına göre düzeltilmiş QT (QTd) oranındaki artışın repolarizasyonun transmural dağılımını gösteren yeni ölçümler olduğu ileri sürülmüştür. Bu çalışmanın amacı, asemptomatik Tip 1 diyabetes mellituslu (DM) çocuklarda Tp-e aralığı, Tp-ed, Tp-e/QT ve TP-e/QTd oranı kullanılarak ventriküler repolarizasyonun değerlendirilmesidir. HASTALAR VE YÖNTEM: Otuz beş asemptomatik Tip 1 DM tanısı olan çocuk hasta grubu olarak; yaş, cinsiyet ve vücut ölçümleri benzer olan otuz beş sağlıklı çocuk kontrol grubu olarak alındı. Laboratuvar tetkiklerinden; tam kan sayımı, karaciğer fonksiyon testleri, böbrek fonksiyon testleri, lipit profili, glikolize hemoglobin (HbA1c) değerlendirildi. Ekokardiyografik inceleme yapıldı. 12 derivasyonlu EKG’de Tp-e, Tp-ed, Tp-e/QT oranı, en kısa QT, en uzun QT, ortalama QT, QT disperiyonu ve QTd ölçümleri yapıldı. SONUÇLAR: Hasta ve kontrol grubunun demografik özellikleri Tablo 1’de yer almaktadır. Hasta grubunun HbA1c’sinin yüksek olması dışında gruplar arasında farklılık yoktu. Hasta ve kontrol grubunun elektrokardiyografik ölçümleri Tablo 2’de yer almaktadır. Hasta grubunda Tp-e ve Tp-ed kontrol grubuna göre kısa bulundu. Tp-e/QT oranı, en kısa QT, en uzun QT, ortalama QT, QT dispersiyonu ve QTd açısından hasta ve kontrol grubu arasında farklılık saptanmadı. ÇIKARIMLAR: Asemptomatik Tip I DM’li çocuklarda Tp-e ve Tp-ed kısa bulundu. Bu bulgular kardiyak otonomik fonksiyonlardaki değişimlerin sonucu olabilir.