HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN KLİNİK ÖĞRENME ORTAMI İLE YAŞLI BİREYLERE KARŞI TUTUMLARI ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ
8.Ulusal 4. Uluslararası Temel Hemşirelik Bakımı, Çanakkale, Türkiye, 1 - 03 Ekim 2026, ss.211-212, (Özet Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
- Basıldığı Şehir: Çanakkale
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.211-212
- İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa Adresli: Evet
Özet
Giriş ve Amaç: Hemşirelik eğitiminde klinik öğrenme ortamı, öğrencilerin teorik bilgilerini uygulamaya aktarmalarını, mesleki davranış geliştirmelerini ve bakım sürecinde farklı hasta gruplarına yönelik tutum kazanmalarını destekleyen bir öğrenme alanıdır. Yaşlı nüfusun giderek artması, hemşirelik öğrencilerinin yaşlı bireylere yönelik tutumlarının ve klinik deneyimlerinin bakım kalitesi açısından değerlendirilmesini daha önemli hale getirmektedir. Klinik alanlarda yaşlı bireylerle kurulan iletişim, öğrencilerin yaşlılığı algılama biçimini ve bakım verme istekliliğini etkileyebilmektedir. Araştırma, hemşirelik öğrencilerinin klinik öğrenme ortamı algıları ile yaşlı bireylere karşı tutumları arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla gerçekleştirildi.
Yöntem: Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı türde planlanan araştırma, Kasım 2025-Şubat 2026 tarihleri arasında; İstanbul’da yer alan dört farklı üniversitenin hemşirelik bölümünde lisans eğitimine devam eden, 2., 3., ve 4. Sınıfta öğrenim gören öğrenciler ile yürütüldü. Veriler, Öğrenci Bilgi Formu, Klinik Öğrenme Ortamı Ölçeği ve Kogan Yaşlılara Karşı Tutum Ölçeği kullanılarak yüz yüze görüşme yöntemiyle toplandı. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, parametrik ve non-parametrik testler kullanıldı; anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi.
Bulgular: Öğrencilerin yaş ortalaması 21,39±2 yıl, %81,3'ü kadın, %38,2'si ikinci sınıf ve ağırlıklı genel not ortalaması 2,87±0,44 olarak belirlendi. Öğrencilerin %90'ının klinik uygulamalarda yaşlı bireylere bakım verdiği, %60,8'inin daha önce yaşlı bir bireyle birlikte yaşadığı ve %56,1'inin yaşlı hastalara hizmet verilen alanlarda çalışmak istemediği saptandı. Klinik Öğrenme Ortamı Ölçeği toplam puan ortalaması 72,31±14,13, Yaşlılara Karşı Tutum Ölçeği toplam puan ortalaması 130,08±38,22 olarak saptandı. Cinsiyet, mesleği isteyerek seçme ve yaşlı bireylere hizmet verilen alanlarda çalışma isteğine göre klinik öğrenme ortamı puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p<0,05). Ayrıca Klinik Öğrenme Ortamı Ölçeği kişilerarası ilişki alt boyutu ile Yaşlılara Karşı Tutum Ölçeği toplam puanı arasında pozitif yönde anlamlı ilişki belirlendi (p<0,05).
Sonuç: Olumlu klinik öğrenme ortamının hemşirelik öğrencilerinin yaşlı bireylere yönelik tutumlarını destekleyebileceğini göstermektedir. Klinik öğrenme ortamında sunulan rehberlik, olumlu rol modellerle karşılaşma, etkili iletişim ve yaşlı bireylerle kurulan nitelikli etkileşimlerin öğrencilerin yaşlı bakımına yönelik farkındalık ve tutumlarının gelişiminde önemli bir role sahip olduğu görülmüştür. Bu doğrultuda, klinik öğrenme ortamlarının yaşlı bireylere yönelik olumlu tutumların gelişimini destekleyecek şekilde yapılandırılması ve öğrencilere yaşlı bireylerle nitelikli etkileşim fırsatları sunulması önerilmektedir.
Anahtar Kelimeler: Hemşirelik öğrencileri, klinik öğrenme ortamı, yaşlı bireyler, tutum, hemşirelik eğitimi