Akademik Veri Yönetim Sistemi
33. Ulusal Türk Ortopedi ve Travmatoloji Kongresi, Antalya, Türkiye, 5 - 10 Kasım 2024, ss.1-2, (Tam Metin Bildiri)
Peroneal sinir felci, alt ekstremitenin en sık görülen tuzak nöropatisidir. Etyolojisinde birçok faktör yer almakta olup, en sık fibula başı seviyesinde lokal bası nedeniyle ortaya çıkar. Düşük ayak ve duyu kusuru en yaygın semptomlardır. Bu vaka sunumuyla, peroneal sinir felcinin uzun süreli oturma sonrasında meydana gelerek cerrahi tedavi gerekmeksizin konservatif olarak takip edilebileceğini, olgu yönetimini ve olguda tam iyileşme sağladığımızı göstermeyi amaçladık.
VAKA:26 yaşında erkek hasta, travma öyküsü olmaksızın sert zeminde 2-3 saat bağdaş kurarak oturması sonrasında sağ ayağında güç kaybı ve uyuşukluk şikayetiyle başvurdu. Fizik muayenesinde sağ dizde ve ayak bileğinde şişlik ve ekimoz yoktu, eklem hareket açıklığı tamdı, palpasyonla fibula başında hassasiyet mevcuttu. Tinel testi negatifti. Sağ ayak dorsifleksiyon kas gücü 0/5 (düşük ayak), plantar fleksiyon kas gücü 5/5, diz ve kalça fleksör kas grubu kas gücü 5/5 olarak değerlendirildi. Hastada stepaj yürüyüşü mevcuttu, topuk yürüyüşü yapamıyordu ve sağ ayak birinci web aralığında hipoestezi vardı. Diğer alt ekstremite muayenesi normaldi. Anamnezinde daha önce sağ alt ekstremiteye ait herhangi bir semptom olmadığı öğrenildi. Sağ diz iki yönlü grafileri çekildi ve patolojik bulgu tespit edilmedi. Hastaya aşil tendon kısalığı gelişmemesi amacıyla ayak-ayak bileği ortezi (AFO) ve günlük oral 500 mg tiamin hidroklorür, 500 mg piridoksin hidroklorür, 2 mg B12 vitamini, 1000 mg C vitamini, 1000 IU vitamin D3 desteği, 30 mg çinko ve 300 mg magnezyum (oksit) verilerek takip başlatıldı. İki hafta sonraki kontrolde AFO çıkarıldı ve kas gücü 3/5 tespit edildi, hipoestezi devam etmekteydi. AFO ve medikal tedavi devamı sonrasında birinci ayda yapılan değerlendirmede sağ alt ekstremite ayak dorsifleksiyon kas gücü 5/5, web aralığı duyusu normaldi, topuk yürüyüşü yapabiliyordu. Nöropati tablosu tamamen gerilemişti.