Research Information System
38. Ulusal Nükleer Tıp Kongresi, Antalya, Turkey, 1 - 05 April 2026, vol.12, no.43, pp.67, (Full Text)
Amaç: Bu çalışmanın amacı, rutin klinik üretim koşullarında gerçekleştirilen 18F-TFB sentezlerinde farklı üretim sistemlerinin performansını değerlendirmek ve non-decay-corrected radyokimyasal verim (RCY) ile TLC yöntemi kullanılarak belirlenen radyokimyasal saflık (RCP) sonuçlarını karşılaştırmaktır. Yöntem: [18F]TFB üretimi, majistral ilaç kapsamında Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Nükleer Tıp Anabilim Dalı Radyofarmasi Laboratuvarı’nda gerçekleştirildi. [18F]florür, kurum bünyesinde siklotron bulunmaması nedeniyle Medicheck Nükleer Ürünler A.Ş.’den temin edildi. Tüm sentezler aynı kimyasal protokol, reaktifler ve saflaştırma basamakları kullanılarak gerçekleştirildi; yöntemler arasındaki tek fark uygulama biçimi oldu. Sentez protokolü Trasis All-In-One sistemi üzerinde geliştirilen otomatik etiketleme süreci esas alınarak uygulandı. [18F]florür QMA kartuşunda tutuldu, sodyum tetrafloroborat içeren reaktöre elüe edildi ve 120 °C’de 10 dakika reaksiyona sokuldu. Reaksiyon sonrası pH ayarlaması yapıldı, reaksiyona girmemiş [18F] florür alümina kartuşları ile uzaklaştırıldı ve ürün steril filtrasyon sonrası viallere alındı. Tüm sentez ve saflaştırma süresi 15 dakikanın altında sürdü. Üretimler manuel, yarı otomatik (tubing tabanlı) Eckert & Ziegler sistemi ve tam otomatik (kaset tabanlı) Trasis All-In-One sistemi kullanılarak gerçekleştirildi. RCY non–decay-corrected olarak hesaplandı. RCP analizi, sabit faz olarak TLC-SG ve mobil faz olarak metanol kullanılarak yapılan radio-TLC yöntemi ile belirlendi. Bulgular: Toplam 22 adet 18F-TFB sentezi değerlendirildi. Üretimler manuel (n=4), yarı otomatik Eckert & Ziegler sistemi (n=4) ve tam otomatik Trasis All-In-One sistemi (n=14) kullanılarak gerçekleştirildi. Non-decaycorrected RCY, manuel üretimlerde ortalama %5,6±1,5, yarı otomatik üretimlerde %8,4±1,1 ve tam otomatik kaset tabanlı üretimlerde %9,9±1,3 olarak hesaplandı (Tablo 1). Üretim yöntemleri arasında RCY açısından istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı (Kruskal-Wallis testi, p<0,05). RCP tüm yöntemlerde yüksek bulundu ve ortalama değerler %99’un üzerinde seyretti (Şekil 1). RCP değerlerinin dar bir aralıkta olması nedeniyle yöntemler arasında istatistiksel karşılaştırma yapılmadı. Elde edilen RCY ve RCP değerlerinin literatürde bildirilen 18F-TFB üretim sonuçları ile uyumlu olduğu görüldü. Üretilen 18F-TFB ürünleri toplam 63 hastada klinik amaçla uygulanmış olup, uygulamalar sırasında veya sonrasında herhangi bir yan etki gözlenmemiştir. Sonuç: Bu çalışma, aynı kimyasal sentez protokolü kullanılarak farklı üretim sistemleri ile gerçekleştirilen 18F-TFB sentezlerinde, non–decay-corrected RCY’nin uygulama yöntemine bağlı olarak değiştiğini, buna karşın RCP’nin yöntemden bağımsız olarak yüksek ve stabil kaldığını göstermektedir. Tam otomatik kaset tabanlı sistemler, daha yüksek ve tekrarlanabilir RCY değerleri ile rutin klinik üretim açısından avantaj sağlamaktadır. Ayrıca bu çalışma, Türkiye’de 18F-TFB’nin rutin klinik üretimine ilişkin ilk deneyimlerden birini sunmaktadır. Anahtar Kelimeler: 18F-TFB, radyokimyasal verim, radyofarmasötik üretimi