Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, cilt.21, sa.53, ss.795-826, 2021 (TRDizin)
Göç ve yaşlanma, günümüz dünyasında toplumsal yapıyı ve nüfusu şekillendiren iki önemli
dinamiktir. Bunların kesişimine işaret eden bir kavram olarak ulusötesi yaşlanmayı ele alan
çalışmaların sayısı son yıllarda artmaktadır. Bu makalenin amacı, her iki demografik sürecin
sonuçlarının da görünür olduğu Avrupa örneğinde yaşlı ve yaşlanan göçmenleri hedefleyen
sosyal politikaları ele almaktır. Bu amaçla sosyal politikalarda yaşlı ve yaşlanan göçmenlere
yönelik literatür değerlendirilmiştir. Bu bağlamda öncelikle sosyal politikalarda bu grubun
nasıl tanımlanacağı sorusu tartışılmıştır. Bu tanım çerçevesinde yaşlı ve yaşlanan göçmenlerin
nasıl kategorize edilebileceği ve bu kategorileri etkileyen yapısal faktörler olarak ekonomik
sistemler, refah rejimleri, göç politikaları, vatandaşlık politikaları ve emeklilik sistemleri
incelenmiştir. Ardından kritik uygulama alanları belirlenip şu dört tema altında toplanarak
sosyal politika önerileri tartışmaya açılmıştır: 1) sağlık ve sosyal bakım, 2) hizmet sağlayıcıların
eğitimi, 3) kümülatif dezavantaj olarak cinsiyet ve 4) aktif yaşlanma. Makale yaşlı ve yaşlanan
göçmenleri hedefleyen sosyal politikalarda; farklı göçmen grupların homojenleştirmemesinin
önemli olduğu, yaşam seyri boyunca biriken ve yaşlılık döneminde önemli sonuçlara sahip
olan kümülatif dezavantajların ve ulusötesi yaşlanma pratiklerinin dikkate alınması gerektiği
sonuçlarına ulaşmıştır.
Migration and aging are dominant processes in contemporary societies, therefore, the
number of works tackling their intersection increases in recent years. This article aims to
discuss social policies targeting older migrants in Europe, where the results of both these
processes are prominent. The literature on older migrants within the scope of social policies
is evaluated. Firstly, the question of how this group is conceptualized in social policies is
discussed. The way older migrants are categorised and structural factors affecting these
categories, including economic systems, welfare systems, migration and citizenship policies,
and retirement systems are studied within the frame of this definition. Subsequently, the
critical spheres of implementation are determined and propositions regarding social policies
are opened to the discussion under four themes: 1) health and social care; 2) education for
public servants; 3) gender as a cumulative disadvantage; 4) active aging. The article concludes
that in social policies targeting older migrants it is important not to homogenise various
migrant groups. Additionally, the cumulative disadvantages gathered during the life course
should be considered. Finally, focus should be given to practices of transnational aging.