Çocuk evinde kalmış bireylerin kurum bakımı sonrası toplumsallaşma deneyimleri ve yaşadıkları sorunlar


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa, Sağlık Bilimleri Fakültesi, Sosyal Hizmet Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2023

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ÖZGE KELEBEK

Danışman: Fatih Kucur

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu araştırmada, çocuk evinde kalmış bireylerin, çocuk evi tecrübelerinden hareketle kurum bakımı sonrası süreçte yaşadıkları toplumsallaşma deneyimleri üzerine bir değerlendirme yapılması amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda çalışma, nitel araştırma yöntemi ve fenomenolojik desen ile yürütülmüştür. Araştırma grubu, çocuk evinde en az 3 yıl kalmış ve kurum bakımından ayrılmış kişilerden oluşmuştur. Katılımcılara, kriter örnekleme ve kartopu örnekleme yoluyla ulaşılmıştır. 10 erkek ve 10 kadın olmak üzere toplamda 20 kişiyle derinlemesine görüşmeler yapılarak araştırmanın verileri elde edilmiştir. Derinlemesine görüşmelerde yarı-yapılandırılmış görüşme soruları ve demografik bilgi formu kullanılmıştır. Bu görüşmelerden toplanan veriler, deşifresinin yapılmasının ardından MAXQDA 2022 paket programı aracılığıyla kodlanmış ve araştırmanın bulguları oluşturulmuştur. Araştırmanın bulguları ile çocuk evinde kalma sürecinin ardından gelişen toplumsallaşma deneyimlerinin anlamlandırılması ve yorumlanmasında kurum işleyişi ve sürecinin büyük bir önemi olduğu anlaşılmıştır. Sonuç olarak bireyin aile, yakın çevre, komşuluk vs. ilişkiler geliştirmesi ve toplumun bir üyesi haline gelmesi olarak tanımlanan sosyalleşme açısından değerlendirme yapıldığında; çocuk evlerinde teoride bu bileşenlerin sağlanmasına rağmen pratikte bireyin çevreyle kurduğu etkileşimin geliştirilmesi için daha somut fırsatlar yaratmasının önemi görülmüştür. Bu bakımdan mevcutta hizmet sunan çocuk evlerinin fiziki koşullarının, eski çocuk bakım kuruluşlarına kıyasla daha iyi olmasına rağmen bireylerin toplumla olan ilişkilerinin etkin düzeyde sürdürülmesi ve toplumsal hayata katılımlarının aktifleştirilmesi için daha nitelikli çalışmaların yapılmasına ilişkin ihtiyacın hâlâ güncelliğini koruduğu söylenebilmektedir.