Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa, Sağlık Bilimleri Fakültesi, Sosyal Hizmet Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İlker Aktürk
Danışman: Ömer Miraç Yaman
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:
Bağımlılık pek çok unsur tarafından tetiklenebilecek bir hastalık niteliği taşımaktadır. Aile ilişkileri bu hastalığı tetikleyebilecek ve madde kullanımının sürdürülmesini sağlayacak bir yapı arz edebilmektedir. Aile özelinde ise özellikle babaların, madde kullanımı özelinde yeterince ele alınmadığı görülmektedir. Bu sebeple bu çalışmada baba oğul ilişkisi kapsamında babaların, çocuklarının madde kullanımı hikayesindeki konumlanışı analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu amaç doğrultusunda, babalık fenomeninin daha derinlemesine analiz edilebilmesi adına nitel araştırma yöntemleri tercih edilmiştir. En az bir kez madde kullanım tedavisi görmüş madde kullanıcıları ve madde kullanıcılarının babaları araştırmaya dahil edilmiştir. Bu bağlamda yirmi (20) madde kullanıcısı ve yirmi (20) madde kullanan oğlu olan baba ile toplamda kırk (40) katılımcı ile görüşme yapılmıştır. Hem baba hem de bu babanın oğluyla görüşme yapılmamış, katılımcılar farklı ailelerden seçilmiştir. Katılımcıların tamamı erkektir. Katılımcılarla yapılan görüşmelerden elde edilen veriler fenomenolojik yöntem kullanılarak analiz edilmiş ve bu doğrultuda çeşitli temalar oluşturulmuştur. Araştırmanın sonucu olarak madde kullanıcıları ve babaları arasındaki ilişkinin genel itibariyle olumsuz bir nitelik taşıdığı, babaların madde kullanımı açısından önemli tetikleyici bir unsur olarak değerlendirilebileceği anlaşılmıştır. Baba oğul arasındaki ilişkinin seyri düzelmeye başladığında, bunun madde kullanım tedavisine de yansıyabileceği bulunmuştur. Zira babaların verdikleri destek, madde kullanıcılarının tedavi motivasyonunu etkilemektedir. Bununla beraber, babaların tedaviye katılımları oldukça düşüktür. Babaların tedaviye katılımları arttıkça, tedaviden elde edilen sonuçların daha olumlu olduğu katılımcılar tarafından dile getirilmektedir. Babaların tedavi katılımını artırmak için çeşitli motivasyon kaynaklarının bulunduğu ve bunları harekete geçirmenin tedavide baba katılımını artırabileceği farkedilmiştir.