KEDİ VE KÖPEKLERDE AÇIK KIRIKLARIN SAĞALTIM TEKNİKLERİ VE SONUÇLARININ DEĞERLENDİRİLMESİ
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa, Veteriner Fakültesi, Klinik Bilimler Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Burak Gürkaş
Danışman: Murat Karabağlı
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:
Açık kırıklar, veteriner hekimlikte sık karşılaşılan ve bilinçli ilk müdehalenin vakanın seyrini
tamamıyla değiştirdiği olgulardır. İlk müdahale yara debridmanı, açık kırığın reddi, uygun
antibiyotiğin hızlıca başlanması ve hızlı bir şekilde operasyon planlanmasıdır. Bu tez çalışması
ile kedi ve köpeklerin açık kırıklarının sağaltım teknikleri ve sonuçları değerlendirildi.
Tez çalışmasının materyalini çeşitli tiplerde açık kırığı olan 33 kedi ve 7 köpek oluşturdu.
Olguların hepsine açık redüksiyon uygulanarak pin, plak veya eksternal fiksatör yerleştirildi.
Bu materyaller tek olarak kullanıldığı gibi kombinasyonları da kullanıldı. Olgulardan 11 kedi
ve 1 köpeğe sadece intramedullar pin, 2 kediye plak ve ESF, 2 kediye intramedullar pin ve plak
uygulandı, 17 kedi ve 7 köpek olguya tek veya modifiye şekilde ESF uygulandı. Tüm hastaların
operasyondan sonra değerlendirilmesi yapıldı. Açık kırığın tipine göre kontrol planlaması
hastaya özel oluşturuldu. Hastaların radyografik kontrolleri 0., 15., 30., 60. ve gerekirse 90.
günlerde olmak üzere planlandı. Sadece intramedullar pin uygulanan hastalara atelli RobertJones bandajı uygulandı. Tüm hastalarda başlangıç antibiyotiği olarak geniş spektrumlu olduğu
bilinen 1. kuşak sefalosporin (sefazolin) kullanıldı. Kontaminasyon riski yüksek olan olgularda
gentamisin 2. antibiyotik olarak eklendi. Yapılan kontrollerde en sık görülen minör
komplikasyon eksternal fiksatörün pin dibi enfeksiyonu iken, en sık görülen majör komplikasyon 2 olguda nonunion şekillenmesiydi. Çeşitli sebeplerden 3 olgu kaybedildi.
Olguların 35’inde (%87,5) ise başarılı sonuç elde edildi. Stabilizasyon teknikleri kendi
aralarında karşılaştırıldıklarında başarılı iyileşme oranları arasında fark görülmedi. Uygun
antibiyotik seçimi ve rijit fiksasyon sağlayan tekniğin birleşimi ile açık kırıklarda başarı
sağlandığı belirlenmiştir.
Veteriner hekimlikte uygulama, takip, hastaya uyum zorluğu sebebiyle eksternal fiksatör
kullanımı kısıtlıdır ve bu konuda yapılan çalışmalar insanlara oranla çok azdır. Çalışmalarda
hala en çok insan kaynakları referans olmaktadır, bu çalışmanın açık kırık tedavisine katkısı
olacağı düşünülmektedir.