İlaç aktif maddelerle yüklenmiş aktif karbonun biyorejenerasyonunda çamur yaşının etkisinin araştırılması

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, ÇEVRE MÜHENDİSLİĞİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: İREM ASLIM

Danışman: İLDA VERGİLİ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu tez çalışmasında Diklofenak (DIC) ve Sulfametoksazol (SMX) ile yüklenmiş toz aktif karbonun (TAK) iki farklı çamur yaşında işletilen biyolojik sistemde biyorejenere edilebilirliği araştırılmıştır. Biyorejenerasyon denemeleri, hastane atıksuyunun arıtıldığı bir aerobik membran biyoreaktör sisteminden temin edilen aktif çamur (iki farklı çamur yaşında) ile yürütülmüştür. 30 çamur yaşında yürütülen biyorejenerasyon deneyi sonucunda DIC ve SMX için TAK biyorejenerasyon verimi sırasıyla %27,6 ve %12,9 bulunmuştur. DIC için çamur yaşı 60 günde yüksek çamura adsorpsiyon nedeniyle biyorejenerasyon belirlenememiştir. SMX için TAK biyorejenerasyon verimi 60 çamur yaşında %28,3 olarak hesaplanmıştır. SMX ile yüklenmiş TAK, 60 çamur yaşında daha iyi biyorejenere olmuştur. Biyorejenerasyonda konsantrasyon gradyanı ve enzimler etkin olan iki mekanizmadır. Her iki madde için de biyorejenerasyonun küçük bir kısmının (%1,6-4,6) konsantrasyon gradyanı ile gerçekleştiği ve biyorejenerasyonda hücre dışı enzimlerin etkin olduğu ortaya konmuştur (%95,4-98,4). Biyorejenerasyon verimleri ile abiyotik desorpsiyon verimleri arasındaki farklar çok belirgin bir şekilde yüksek bulunmuştur. Biyorejenerasyon, TAK'ın düşük desorbe edilebilirliğine rağmen enzimatik etkiler ile gerçekleşebilmiştir. Genel olarak çamur yaşına bağlı olarak enzimatik biyorejenerasyonun artma eğilimi gösterdiği söylenebilir. Bunun nedeninin artan çamur yaşında ilaç aktif maddelerine daha fazla adapte olmuş mikroorganizmaların bu bileşiklerin degredasyonunu kataliz edebilecek uygun hücre dışı enzimleri üretmesi olduğu söylenebilir. Sonuç olarak, çalışmamız koşullarında bir adet ağrı kesici – DIC ve bir adet antibiyotik – SMX için biyorejenere edilebilirlik ortaya konmuştur.