Vahşi Kuş Dışkılarında İzole Edilen Escherichia coli İzolatlarında Beta Laktam Direnç Varlığının Araştırılması

Bu çalışmada, Marmara bölgesinde yaşayan yabani ya da göç sırasında bu bölgeye uğrayan ve belli bir dönemi bu bölgede geçiren yabani göçmen kuşların dışkılarında, beta laktam dirençli Escherichia coli’nin fenotipik ve genotipik olarak belirlenmesi amaçlandı. Yabani kuşlardan noninvaziv yöntemlerle alınan 272 taze dışkı kullanıldı. Dışkı alınacak kuşlar dört grup ve her bir grup 68 adet örnek içerecek şekilde sınıflandırıldı. Grup 1; Marmara Bölgesinde yerleşik yabani su kuşlarını, Grup 2; yerleşik (şehirlerde yaşayan) yabani karakuşlarını (Kumru, güvercin, karga, serçe vb.), Grup 3; kışı ülkemizde geçiren göçmenleri, Grup 4; ilkbahar ve yazı ülkemizde geçiren Göçmenleri kapsadı.

Dışkı örneklerine Triptic Soy Broth’da ön zenginleştirme uygulandı. Kültürler sefotaksimli(1g/L) ve sefotaksimsiz MacConkey agar besiyerine pasajlandı. Sefotaksimsiz MacConkey agarda üreyen E.coli izolatlarının tamamına uygulanan Modifiye Hodge Testi sonucunda E.coli izolatlarının (n=212) hiçbirisinde karbapenem direnci saptanmadı. Sefotaksimli MacConkey agarda üreyen E.coli izolatlarının Genişlemiş spektrumlu Beta Laktamaz (GSBL) ve AmpC beta laktamaz pozitifliği tarama ve doğrulama testleri ile fenotipik olarak tespit edildi. Gruplara dağılım bakılmaksızın sefotaksim katkılı MacConkey Agar’dan izole edilen 84 E. coli suşunun GSBLve/veya AmpC pozitif izolat sayısı 62 (62/272; %22,8)olarak bulundu. Dağılımda 55’inin GSBL, 12'sinin AmpC aktivitesine sahip olduğu belirlendi. Bu E. coli suşlarının 50’sinin yalnız GSBL, 7’sinin AmpC ve 5’inin GSBL ve AmpC aktivitelerinin her ikisine de sahip olduğu saptandı. Bu ayrımlar dikkate alınmadan hayvan sayısına göre saptanan E. coli izolatlarının fenotipik direnç aktiviteleri değerlendirildiğinde 272 kuşun 59(%21,7)’unda antimikrobiyal direnç olduğu belirlendi. Bu 59 kuşun 47’si sadece GSBL, 6’sı sadece AmpC ve 6’sı GSBL + AmpC fenotipik dirence sahipti. Bulgular gruplara göre değerlendirildiğinde grup 1’in ve hayvan türlerine göre değerlendirildiğinde, grup 1’de yer alan martıların yüksek oranlada GSBL ve/veya AmpC direncine sahip sahip E. coli suşlarını barındırdığı görüldü.

Sefotaksimli MacConkey agarda üremiş 84 E.coli izolatının fenotipik sonuçlarına bakılmaksızın GSBL ve AmpC kodlayan genleri belirlemek amacıyla yapılan PCR sonucunda 48’inin yalnız GSBL, 3’ünün yalnız AmpC, 5’inin GSBL ve AmpC aktivitesini kodlayan genler yönünden pozitif olduğu saptandı. Genlerin dağılımı GSBL için bla_CTX-M (n=50), bla_SHV (n=2), bla_OXA10  (n=10), AmpC yönünden bla_MOX (n=6), bla_CIT (n=2) olarak belirlendi. Hayvan türlerine göre değerlendirildiğinde grup 1 de yer alan martıların en yüksek oranda enzim genleri içeren E. coli suşlarını içerdiği belirlendi.

            Tüm sonuçlar incelendiğinde, gerek fenotipik, gerekse genotipik bulgular ışığında GSBL ve/veya AmpC β-laktamaz üreten E.coli prevalansının grup 1 ve 2’de en yüksek oranda olduğu saptandı. Bu gruplardaki pozitiflik ve gruplar arasındaki önem istatistiki açıdan anlamlı bulundu (P<0,001).  Bu çalışmanın yapıldığı İstanbul’da geniş yaşam dağılımlarına sahip olan ve grup 1’de yer alan martı türlerinin, özellikle çöplüklerden ve çeşitli ortamlarda direkt olarak insan, hayvan ve tarımsal atıklar ile beslendiği göz önüne alındığında, saptanan direnç profilinin insan ve/veya hayvan kaynaklı olduğunu düşündürdü.

Kasım 2022 ,   125 sayfa.

Anahtar kelimeler:  E.coli, Beta Laktam Direnci, Yabani Kuş