Alt üriner sistem disfonksiyonu olan çocuklarda, gövde ve alt ekstremite biyomekaniğinin incelenmesi


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, FİZYOTERAPİ VE REHABİLİTASYON ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2021

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ECE ZEYNEP SAATÇI

Danışman: Ebru KAYA MUTLU

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Çalışmanın amacı, alt üriner sistem disfonksiyonu olan (AÜSD) çocuklarda gövde ve alt ekstremite biyomekaniğinin incelenmesidir. Ayrıca bu çalışma, çocukların gövde ve alt ekstremitelerinde biyomekaniksel değişiklikler tespit edildiğinde bu değişikliklerin tedaviye dahil edilmesi gerekliliğine öncülük etmeyi amaçlamıştır. Çalışmaya, dahil edilme kriterlerine uyan gönüllü katılımcılar alt üriner sistem disfonksiyonu tanısı alan (n=43) ve sağlıklı grup (n=43) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Her iki gruptaki katılımcılara herhangi bir tedavi uygulanmayıp iki gruba aynı değerlendirme yöntemleri uygulandı. Katılımcıların gövde kas kuvvetleri, stabilizer basınçlı biofeedback ünitesi, sit-ups ve modifiye push-ups testi ile; gövde kas enduransı, gövde fleksörleri endurans testi ve Modifiye Biering-Sorensen testi ile; postürü, Posture Screen Mobile ve Ayak Postür İndeksi ile, esnekliği, otur-uzan testi ve Beighton ölçümü ile ve pelvik taban kas aktivitesi NeuroTrac Myoplus4Pro ile değerlendirildi. Ayrıca katılımcıların yaşam kaliteleri Çocuklar için Yaşam Kalitesi Ölçeği (ÇİYKÖ) ile sorgulandı. AÜSD olan çocukların sağlıklı çocuklara göre transversus abdominis kuvveti (p=0,001) ve gövde kas enduranslarının (p=0,004, p=0,08) daha az olduğu; baş (p=0,001), omuz (p=0,018) ve kalça (p=0,002) eğriliklerinin ve dizlerinin yer değişikliği (p=0,002) miktarının arttığı bulunmuştur. Ayrıca AÜSD grubunun Beighton skorlarının (p=0,037) daha yüksek olduğu, ayak postürlerinin (p=0,001) olumsuz yönde etkilenip pronasyon eğilimine neden olduğu sonucuna ulaşıldı. Alt üriner sistem disfonksiyonu olan çocukların sağlıklı çocuklara göre yaşam kalitelerinin (p=0,001) olumsuz etkilendiği bulundu. Çalışmanın sonucunda, alt üriner sistem disfonksiyonu olan çocukların sağlıklı çocuklara göre gövde ve alt ekstremite biyomekanilerinde değişiklikler saptandı. Transversus abdominis kuvveti, gövde kas enduransı, bazı postür parametrelerinin daha kötü olduğu, eklem hipermobilitesine yatkın oldukları, yaşam kaliteleri ve semptom şiddetlerinin olumsuz yönde etkilendiği bulundu. Anahtar Kelimeler: üriner sistem, fizyoterapi, biyomekani, postür, üriner inkontinans