Preeklamptik gebe bakımı eğitiminde simülasyonun hemşire ve ebelerin bilgi ve öz-yeterliklerine etkisi.

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa, Florence Nightingale Hemşirelik Fakültesi, Hemşirelik Bölümü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2021

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: Gözde Küğcümen

Danışman: İlkay Güngör Satılmış

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışma, preeklamptik gebe bakımı eğitiminde simülasyonun hemşire ve ebelerin bilgi ve öz-yeterliklerine etkisini belirlemek amacıyla ön-test son-test kontrol gruplu deneysel tasarımlı randomize bir araştırma olarak yapıldı. Araştırmanın örneklemini İstanbul Medipol Üniversitesi Üniversite Hastanesi ve Sağlık Uygulama Merkezleri kadın doğum servisleri ve doğumhanelerinde ≥ 6 aydır çalışan, en az lisans mezunu, gönüllü 61 hemşire/ebe oluşturdu. Girişim (n=30) ve kontrol grubundaki (n=31) tüm katılımcılara Preeklamptik Gebe Bakımı hakkında online teorik eğitim verildi. Girişim grubuna ise teorik eğitimden bir hafta sonra standardize hasta ile simülasyon uygulaması gerçekleştirildi. Veri toplama aracı olarak "Yapılandırılmış Katılımcı Bilgi Formu", "Preeklamptik Gebenin İzlem ve Bakımında Öz-yeterlik Ölçeği (PGİBÖ)", "Preeklampsi Bilgi Değerlendirme Formu", "Objektif Yapılandırılmış Klinik Değerlendirme Formu", "Eğitim Uygulamaları Anketi", "Öğrenci Memnuniyeti ve Öğrenmede Kendine Güven Ölçeği" kullanıldı. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, ki-kare, t-testi/Mann Whitney-U, Anova/Kruskal Wallis, korelasyon analizi kullanıldı. Araştırmaya katılan hemşire ve ebelerin yaş ortalaması girişim grubunda 25,80±3,82, kontrol grubunda ise 24,71±2,17 idi ve her iki grupta meslekte çalışma süresi en fazla 1-4 yıl arasındaydı. Preeklampsi Bilgi Değerlendirme Formu ön test puanları her iki grupta benzerken, son test puan ortalamalarının girişim grubunda 13,76±1,73, kontrol grubunda ise 12,64±2,22 olduğu ve gruplar arasında %56 düzeyinde bulunan etki büyüklüğünün istatistiksel olarak anlamlı olduğu saptandı (min=0 max=20; p<0,05; d=0,56). Gruplar arasında girişim öncesi ve sonrası PGİBÖ puanları açısından fark bulunamadı, ancak grup içi değerlendirmelerde girişim grubunda ön test ve son test puanları arasında geniş etki büyüklüğü düzeyindeki farklılık anlamlı bulunurken (p=0,015; d=0,71), kontrol grubunda anlamlı fark yoktu. Eğitim Uygulamaları Anketinde "simülasyon tasarım öğeleri değerlendirmesi" ve "maddenin katılımcı için önemi" ölçek toplam puan ortalamaları sırasıyla 4,38±0,46 ile 4,57±0,28 bulundu (min=1 max=5). Öğrenci Memnuniyeti ve Öğrenmede Kendine Güven Ölçeği toplam puanı ortalaması ise 56,60±4,64 yüksek düzeyde idi (min=13 max=65). Sonuç olarak, simülasyon uygulamalarının hemşire ve ebelerin bilgi düzeyleri ve öz-yeterliklerini arttırdığı belirlendi. Kliniklerde hizmet içi eğitimlerin simülasyon uygulamaları ile desteklenmesi önerilir.