Hematolojik maligniteli hastalarda yalnızlık duygusu ve etkileyen faktörler
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa, Florence Nightingale Hemşirelik Fakültesi, Hemşirelik Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Funda Çam
Danışman: Gülbeyaz Can
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Tanımlayıcı nitelikteki bu çalışma hematolojik maligniteli hastalarda yalnızlık duygusu ve etkileyen faktörlerin belirlenmesi amacıyla planlandı. Temmuz 2018 – Şubat 2019 tarihleri arasında S.B.Ü. Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Hematoloji Kliniği ve ayaktan kemoterapi ünitesine başvuran ve çalışmaya katılmayı kabul eden 130 hematolojik maligniteli hasta dahil edildi. Çalışmada araştırmacı tarafından hazırlanan Hasta Bilgi Formu ve UCLA Yalnızlık ölçeği kullanıldı. Hasta bilgi formunda hastaların demografik özellikleri, bireylerin hastalık öykülerine ilişkin bilgileri ve sosyal çevresiyle olan etkileşimini ifade eden durumları sorgulandı. Verilerin istatistiksel değerlendirilmesinde Kolmogorov-Smirnov testi, Mann-Whitney U testi, Kruskal-Wallis H testi ve Dunn's testi kullanıldı. Çalışma grubunun büyük çoğunluğunu orta yaş ve üzeri olan (%83,9), çoğunluğu ilkokul mezunu (%52,3), gelir durumu iyi (%70), evli (%73,1) ve çocuk sahibi hastalar (%86,9) oluşturdu. Çalışma grubumuzun UCLA Yalnızlık ölçeğinden aldığı puan ortalaması 49 olarak belirlendi. Bu durumda hastaların "Hafif düzeyde yalnızlık yaşadığı" tespit edildi. Hastaların yalnızlık düzeyleri ile demografik verileri arasında anlamlı bir ilişki olmadığı saptandı. Hastalığı hakkında biraz bilgi sahibi olanların tam bilgiye sahip olanlardan daha yüksek düzeyde yalnızlık yaşadığı belirlendi. Düzenli ziyaret edilen ve ailesinin hastalık sürecindeki desteğini yeterli bulan hastaların daha az yalnızlık yaşadığı saptandı. Hayatlarında duygusal sıkıntılarını paylaşabilecekleri birinin varlığının hastaların yalnızlık düzeyini azalttığı tespit edildi. Sonuç olarak hematolojik maligniteli hastaların hafif düzeyde yalnızlık çektiği, yalnızlık duygusunun ise hastalık hakkında bilgi sahibi olma, düzenli ziyaret edilme, hasta ailesinin bu süreçteki desteğinin yeterliliği ve hastalarının duygusal sıkıntılarını paylaşabileceği birinin varlığının yalnızlık düzeyine etki ettiği belirlendi.