Acil Servis Hemşirelerinde Takım Çalışması Ve Bireysel Uyum Performansı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: İstanbul Üniversitesi-Cerrahpaşa, Florence Nightingale Hemşirelik Fakültesi, Hemşirelik Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Alkan Aktürk
Danışman: Betül Sönmez
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışma, acil servis hemşirelerinde takım çalışması ve bireysel uyum performansı arasındaki ilişkinin incelenmesi, demografik ve çalışma özellikleri ile takım çalışmasının bireysel uyum performansı üzerine etkisinin belirlenmesi amacıyla tanımlayıcı ve ilişki arayıcı tasarımda gerçekleştirildi. Araştırmanın evrenini, İstanbul'da faaliyet gösteren üç eğitim ve araştırma hastanesi, üç devlet hastanesi ve bir şehir hastanesinin acil servislerinde çalışan hemşireler oluşturdu (N= yaklaşık 463 hemşire). Çalışmanın örneklemini, %95 güven aralığında ve %5 hata payı ile en az 211 hemşirenin oluşturması gerektiği belirlendi, son durumda araştırmanın örneklemini 349 acil servis hemşiresi oluşturdu. Araştırmanın verileri; "Hemşire Bilgi Formu", "Hemşirelikte Ekip Çalışması Ölçeği" ve "Bireysel Uyum Performansı Ölçeği" kullanılarak toplandı. Çalışmada verilerin analizi, tanımlayıcı istatistikler, korelasyon analizi ve hiyerarşik regresyon analizi kullanılarak gerçekleştirildi. Acil servis hemşirelerinin, Hemşirelikte Ekip Çalışması Ölçeği'nin toplam puan ortalaması orta düzeyde, Bireysel Uyum Performansı Ölçeği toplam puan ortalaması ise yüksek düzeyde saptandı. Acil servis hemşirelerinin takım çalışması toplam ve bazı alt boyutları puan ortalamaları ile bireysel uyum performansı puan ortalamaları arasında pozitif ve anlamlı bir korelasyon belirlendi. Hemşirelerin çalışma özelliklerine göre yapılan değerlendirmede yaş, deneyim süresi ve vardiya süresi arttıkça takım çalışması algısının azaldığı; vardiyada çalışan hemşire sayısının artmasıyla takım çalışması algısının arttığı belirlendi. İlk modelde, hemşirelerin demografik ve çalışma özelliklerinin bireysel uyum performansını %9,7 oranında açıkladığı belirlendi. Bu değişkenlerden, "221-240 saat çalışma süresi" değişkeninin bireysel uyum performansına düşük düzeyde negatif, "Eğitim ve Araştırma Hastanesi-2'de çalışma durumu" değişkeninin düşük düzeyde pozitif ve anlamlı etkisi saptandı. İkinci modelde, hemşirelerin demografik ve çalışma özellikleri ile Hemşirelikte Ekip Çalışması Ölçeği alt boyutları birlikte bireysel uyum performansını %14,0 oranında açıkladı. Hemşirelikte Ekip Çalışması Ölçeği alt boyutlarından "güven" ve "destek" alt boyutu değişkenlerinin düşük düzeyde pozitif ve anlamlı etkisi bulundu. Üçüncü modelde, hemşirelerin demografik ve çalışma özellikleri ile Hemşirelikte Ekip Çalışması Ölçeği toplam puanının bireysel uyum performansını %10,1 oranında açıkladığı, bu bağlamda "sağlık meslek lisesi mezunu olma durumu" değişkeninin bireysel uyum performansına düşük düzeyde negatif, Hemşirelikte Ekip Çalışması Ölçeği toplam puanı değişkeninin ise düşük düzeyde pozitif ve anlamlı etkisi belirlendi. Sonuç olarak; hemşirelerde takım çalışması ve bireysel uyum performansı arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki belirlendi. Acil servis hemşirelerinin demografik ve çalışma özellikleri ile takım çalışması algısı puanları bireysel uyum performansı puanlarının en yüksek %14'ünü açıkladı. Bu bağlamda, çalışmadan elde edilen verilerin mevcut literatüre katkı sağlayarak gelecekte yürütülecek araştırmalara temel oluşturacağı öngörülmektedir. Ayrıca, araştırma sonuçlarının, uyum performansı yüksek olması beklenen acil servis hemşirelerinin uyum performanslarının geliştirilmesine yönelik girişimlere de yol gösterecektir.