Streptozotisin ile diyabet yapılmış sıçanlarda benfluorex uygulamasının karaciğer dokusunda oksidan olaylar üzerine etkileri
Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Temel Tıp Bilimleri, Türkiye
Tez Danışmanı: Bilge Gönül
Tezin Onay Tarihi: 2004
Tezin Dili: Türkçe
Özet:
Bu çalışmada STZ ile diyabet oluşturulmuş sıçanlarda Benfluorex tedavisinin karaciğerde oksidan olaylara etkisi incelenmiştir. Ortalama ağırlıkları 200 ± 20 gr arasında değişen Wistar türü erkek sıçanlarda önce intraperitoneal 45 mg/kg dozda intraperitoneal STZ uygulandı. 48 saat sonraki açlık kan şekeri düzeyi 200mg/dl nin üzerinde olanlar diyabetik kabul edilerek ve iki gruba ayrıldı. DB grubuna(n=10) 50 mg/kg dozda Benfluorex orogastrik gavajla 21 gün süreyle uyygulanırken D grubuna(n=10) aynı hacimde musluk suyu orogastrik olarak verildi. Benfluorex uygulamasının başladığı gün 1. gün kabul edilerek 1. ve 21. günlerde metabolik kafese alınarak aldığı ve çıkardığı sıvı takip edildi. 1. ve 21. gün açlık kan şekerleri ve vücut ağırlıkları ölçüldü. 22. gün denekler pentotal anestezisi altında feda edildiler. Karaciğer dokusunda MDA ve GSH spektrofotometrik yöntemle, NOx düzeyi ise Griese yöntemi ile ölçülmüştür. Verilerin istatiksel değerlendirilmesinde Mann Whitney U ve Pearson Correlation testleri kullanıldı. Benfluorex tedavisi alan diabetik denekler almayanlarla karşılaştırıldığında 21. günün sonunda AKŞ, vücut ağırlığı ve aldığı çıkardığı sıvı miktarları anlamlı olarak azaldı. DB grubunda GSHve NOx düzeyleri diğer gruba oranla anlamlı miktarda artarken MDA düzeylerinin anlamlı şekilde düştüğü gözlendi. Sonuçlarımız Benfluorex uygulamasının antioksidan GSH düzeylerini ve lipid peroksidasyonu ürünü olan MDA yi azaltarak organizmayı diyabetteki oksidan hasara karşı olumlu yönde etkileyebileceğini, glisemik kontrolü sağlayarak da diyabetiklerdeki azalmış NO miktarlarını düzenleyebileceğim düşündürmektedir.